بهار؛ هنگامه ي: هـــزار بار عـــشــق

هنگامه ي بـــهــــار

باز شدن گل, جوانه زدن درخت و سر برآوردن گياه از خاك, صداي بال پرستو, آواز چلچله ها, ماهيانِ سُرخ بی­قرارِ تُنگ بلور,  ريزش نم نم باران, صداي دل انگيز رود, بوي بنفشه هاي وحشي, سبزي و سبزينگي و تولد و جواني و شور عشق؛ بــهــار با همه ي زيبايي هايش از راه رسيده است و با قدرت سكرآوري, همه جا پهن شده است.

نغمه­ی مُرغانِ دلباخته در باغ­های پُر­طراوتِ هميشه بهار, غلغله ي گنجشك ها، سارها، و قمري ها در ميان شاخه هاي تازه ي به جوانه نشسته ي درختان, عطر اقاقيا و ياس هايِ سپيد و زرد, شاخه هاي ارغوان گلريز شدن, آفتاب گرمي لذت بخشي گرفتن, آسمان آبي بودن و زمين يك دست سبز و سبزه زار, غروب و طلوع آفتاب روح افزا و طرب انگيز بودن, شور عشق تازه و خاطر از هر چه غم و كدورت ها فارغ بودن؛ در هنگامه ي: هـــزار بار عــــشـــق.

بيا دريـــــــــــــــــــــــــــا شويم

پيشنهاد مطالعه ی يك اثر عاشقانه ي به ياد ماندني:

بيا دريـــــــــــــــــــــــــــا شويم

 و اين هم گفتارهايی ازكتاب: " بيا دريــــا شويم " ؛ اثر لئو بوسكاليا  با ترجمه ی ناهيد ايران نـژاد از انتشارات نشر دايره که چند سال پيش آن را خوانده بودم:

ü     زندگی با عشق هرگز تيره نيست. ( ناپلئون بناپارت )

ü     عشق واقعی تنها زمانی داده می شود که حاصل شده باشد. ( لئو بوسكاليا )

ü     وقتی که جز عشق چيزی برايمان باقی نمانده باشد برای نخستين بار آگاه می شويم که فقط عشق کافی است. (آنونيموس )

ü     عشق سرچشمه ی هميشه جويای جوانی است. ( لئو بوسكاليا )

ü     بخشش هر کس به اندازه ی عشق اوست. ( لاروشه فوکود )