منبع: سایت فارسی بی بی سی

نيکول کيدمن از نوجوانی به بازيگری پرداخت و در فيلم های تلويزيونی و سينمايی بسياری ظاهر شد، اما با فيلم "تصوير يک بانو" (۱۹۹۶ به کارگردانی جين کمپيون) و به ويژه با فيلم "چشمان کاملا بسته" (۱۹۹۹ آخرين فيلم استنلی کوبريک) در سينما به عنوان استعدادی کم نظير و هنرمندی توانا شناخته شد.

در سالهای بعد با بازی در چند فيلم موفق، ستايش منتقدان و علاقمندان سينما را برانگيخت: فيلم موزيکال "مولن روژ" (ساخته باز لورمان، محصول ۲۰۰۱) که در آن آواز هم خواند، "ساعت ها" (ساخته استيون دلدری محصول ۲۰۰۲) که برای آن برنده جایزه اسکار شد و در آن نقشی پيچيده و دشوار داشت و فيلم "داگويل" (محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی لارس فون ترير) که از هر ديدگاه اثری نامتعارف بود.

نيکول کيدمن امروزه در هاليوود جايگاهی برجسته و استوار دارد. بهترين فيلمسازان به او پیشنهاد همکاری می دهند اما نرخ بالای او مانع بزرگی است: گفته می شود که در سال ۲۰۰۶ برای يک نقش ۱۷ ميليون دلار دريافت کرد که بالاترين دستمزد آن سال در ميان خانم های بازيگر بود.

اما آيا می توان از آينده اين ستاره هم با اطمينان سخن گفت؟ آيا دوستداران سينما باز هم فرصت خواهند يافت اندام ظريف و چهره حساس او را روی اکران ببينند؟ معروف است که هاليوود با خانم های بالای چهل سال زياد مهربان نيست.

بيوه ها و عجوزه ها!

تاريخ هاليوود را می توان از منظرهای زيادی نوشت و درس های بسياری گرفت که همه آنها خوش آيند نيست. بی گمان يکی از مدارک تاريخی هاليوود فهرست بلندبالای زنان بازيگری است که در روزگار جوانی (برای هاليوود حداکثر ۴۰ سالگی) چند سالی بر پرده نقره ای درخشيدند و سردر سينماها را با نام خود زينت دادند. از آن همه نام امروزه تنها خاطره ای باقی مانده است، در اسناد کتابخانه ها يا آرشيو سينماتک ها. و آغاز افول ستارگان در چهل سالگی بود يا حتی زودتر. کسانی که مانند گرتا گاربو در ۳۶ سالگی يا گريس کلی در ۲۷ سالگی هاليوود را محترمانه ترک نکردند، در آستانه چهل سالگی هاليوود آنها را ترک کرد.

بی گمان ستارگان خوش شانس يا مقاومی هم بودند که توانستند به برکت شهرت يا نفوذ يا رابطه با "بالايی ها"، چند سالی بيشتر دوام بياورند. اما بيشتر اين پری رويان پيشين، برای ادامه بقا در هاليوود به ايفای نقش هايی تن دادند که "کارخانه رؤياسازی" برای زنان بالای چهل سال در نظر گرفته بود: "بيوه های عقده ای"، "يائسه های بدخلق" و "عجوزه های بدذات". اين شتری بود که در خانه همه آنها خوابيده بود.

فيلم کلاسيک "بر بيبی جين چه گذشت؟" (ساخته رابرت آلدريچ در ۱۹۶۲) نمونه ای گويا از هنرنمايی دو تن از بتان پيشين و تصادفا درخشان ترين استعدادهای هاليوود است: جون کرافورد و بتی ديويس، هر دو بالای پنجاه سال، يکی بيچاره و ديگری ديوانه.

در زمانی مقارن توليد این فیلم، بتی ديويس به يکی از کارهای متهورانه و جنجالی خود دست زده و در روزنامه آگهی تجارتی عجيبی به چاپ داده بود: ”خانم هنرپيشه ای با سی سال سابقه در هاليوود دنبال کار می گردد".

هاليوود اگر بر سر لطف می آمد و تصميم می گرفت از ستاره بالای چهل ساله باز هم چند صباحی کار بکشد، او را در تيپ کليشه ای ديگری قالب بندی می کرد تا حسابی "خانم" و "محترم" باشد: مادر فداکار، پرستار احساساتی، خانم معلم مهربان يا حد اکثر وکيل مدافع دلسوز. برای بازيگری که به چنين نقش هايی قانع نبود راهی جز خدا حافظی با هاليوود وجود نداشت. ستارگانی مانند مريل استريپ موردی استثنايی هستند که با ۵۸ سال سن هنوز می تواند در نقش اول فيلمی ظاهر شود.

طرد از هاليوود

از آخرين قربانيان اين سياست "حذف فيزيکی" امروز هم می توان ليستی بلندبالا تنظيم کرد و به صدها نام ديگر افزود: ميشل فايفر، دبرا وينگر، دمی مور، هولی هانتر، الن برکين، جسيکا لانگ و بسياری ديگر. شارون استون هم که اخيرا در دومين فيلم "غريزه اصلی" ايفای نقش کرده است به تازگی در مصاحبه ای گفت که اين روزها به سختی برای بازی در سينما پيشنهادی دريافت می کند و گاه ناگزير است بدترين نقش ها را هم قبول کند.

نويسندگان فمينيست از مدتها پيش گفته اند که هاليوود نسبت به هنرپيشه های مرد هيچگاه سخت گير نبوده و در هر سنی برای آنها جا و منزلتی داشته است. هنرپيشه هايی مانند فرد آستر، همفری بوگارت، جيمز استوارت و برت لنکستر با چند نسل پياپی از ستارگان زيبارو همبازی بودند، که با نزديک شدن چهل سالگی يکی پس از ديگری از سينمای هاليوود کنار گذاشته شدند. تا امروز هنرپيشه هايی مانند رابرت ردفورد، جک نيکلسون، کلينت ايستوود، شون کانری و ريچارد گير می توانند تا شصت سالگی و بالاتر در نقش "جوان اول" ظاهر شوند.

برخورد سينمای اروپا با زنان هنرمند بی ترديد محترمانه تر بوده است. سينمای فرانسه نمونه ای آشناست که برای ژان مورو، سيمون سينيوره و کاترين دونوو هميشه جا و موقعيتی شايسته داشته است. سينماگران نوگرای امروز اروپا مانند پدرو المودووار و فرانسوا اوزون اين ذوق و تيزهوشی را داشته اند که با کاراکترهای ميانه سال به آثار خود عمق و تنوع ببخشند.

هنر کيدمن

نيکول کيدمن در چهل سالگی همچنان پرتوان و فعال است و می توان اميدوار بود که در سالهای آينده از سرنوشت مقدری که هاليوود برای زنان بازيگر در نظر گرفته است، در امان بماند. او در سالهای گذشته استعداد کم مانند خود را در گريز از جبر زمان به خوبی نشان داده است. چند سال پيش در ۳۵ سالگی در فيلم "ساعت ها" (محصول ۲۰۰۲) نقش ويرجينيا وولف (نويسنده ای در اوان پنجاه سالگی) را ايفا کرد و اندکی بعد در فيلم "کوهستان سرد" در نقش زنی ۲۵ ساله ظاهر شد.

نيکول کيدمن را آخرين حلقه از زنجيره هنرمندانی دانسته اند که خود از سرنوشت می گريزند اما با هر رگ چهره، هر تکان اندام و هر تار موی خود رعشه های سرنوشت را منعکس می کنند: زنانی مانند اينگريد برگمن، گريس کلی و رومی اشنايدر. کيدمن با اندامی ظريف و شکننده همواره حضوری چنان نيرومند دارد که مرزهای آشنای نقش را کنار می زند. هنر سينما بايد زيرک تر از آن باشد که به اين زودی از سحر موسيقی ملايمی که از خطوط موزون چهره و نگاه پررمز و راز اين هنرمند پخش می شود، چشم بپوشد.

محمد معین در سال ۱۲۹۷ در شهر رشت متولد شد. پدر و مادرش را با بیماری حصبه از دست داد و نزد پدر بزرگش معین العلما بزرگ شد. وی دوره شش ساله ابتدایی را ظرف دوسال پایان رساند و سپس رشته ادبی را در رشت و دوره دوم را در دارالفنون تهران گذراند. ۱۶ ساله بود که از دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی در رشته های ادبیات فارسی، فلسفه و علوم تربیتی لیسانس گرفت.

در هفده سالگی به ریاست دانشسرای شبانه روزی اهواز منصوب شد در ۱۳۱۸ به تهران منتقل شد و ضمن کفالت دانشسراها، دوره دکترای ادبیات فارسی را پی گرفت.

پس از ارایه پایان نامه دکترایش با عنوان "مزد یسنا و تاثیر آن بر ادبیات فارسی" که با رتبه بسیار خوب مورد قبول واقع شد، در ۲۴ سالگی به عنوان نخستین دکتر ادبیات فارسی در ایران شناخته شد. پس از آن وی در دانشکده ادبیات به تدریس مشغول گردید.

معین در ۲۷ سالگی کار با دهخدا را آغاز کرد و به نویسندگان و پژوهندگان همراه دهخدا پیوست و تا زمان درگذشت دهخدا در تدوین لغتنامه دهخدا همکاری نزدیک داشت.

در ۱۳۳۴ پس از درگذشت دهخدا طبق وصیت نامه او معین به ریاست امور علمی سازمان لغتنامه منصوب شد. نیما یوشیج هم بی آنکه معین را دیده باشد در وصیت نامه اش او را به عنوان امین و معتمد خود برگزیده بود.

محمد معین به زبان های انگلیسی، فرانسه، عربی و زبان های ایران باستان تسلط داشت و مدتی در دانشگاه پرینستون امریکا به عنوان استاد ادبیات فارسی تدریس کرد.

محمد معین در نهم آذر ۱۳۴۵ پس از بازگشت از ترکیه کسالت پیدا کرد و گفته می شود که در اثر اشتباه پزشک به بیهوشی عمیق چندساله فرو رفت و روز سیزدهم تیرماه ۱۳۵۰ درگذشت.

منبع: سایت فارسی بی بی سی

این اولین نمایشگاهی محسوب می شود که تصویری از بریتانیا از ابتدای پیدایش هنر عکاسی تا به امروز ارائه می کند.

نمایشگاه شامل بیش از ۵۰۰ عکس از ۱۰۰ عکاس مختلف همچون عکاسان برجسته ای چون جولیا مارگارت کامرون، راجر فنتون، مادام ایووند، سسیل بیتون، بیل برانت، دیوید بیلی، مارتین پار،الن کنستانتین و تام هانتر است که هر یک از دیدگاهی متفاوت به ثبت گوشه ای از زندگی مردم بریتانیا طی سال های مختلف پرداخته اند.

عکس های نمایشگاه از سال ۱۸۴۰ تا به امروز را در برمی گیرد. بخش اول با عنوان "حرکت های اولیه" به آثار سال های ۱۸۴۰ تا ۱۹۰۰ اختصاص دارد؛ سال های پیدایش و تکوین هنر عکاسی.

این بخش از خیابان های گلاسگو تا تصویر ملکه در سال۱۸۶۰ و ۱۸۸۲، از بچه های خیابانی- اولین مجموعه عکس از بچه های خیابانی- تا عکاسی به عنوان کارت ویزیت- که بخش مهمی از تاریخ عکاسی است- را در بر می گیرد.

بخش دوم با عنوان "ورود به قرن بیستم" از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۸ را شامل می شود؛ از عکس های کریستیتنا بروم از مراسم مدافعان حقوق زنان در ۱۹۱۲(چلسی) تا تصاویر میدان های معروف لندن نظیر لستر که آرام در گوشه ای آرمیده است.

در واقع از آغاز قرن بیستم است که عکاسی استودیویی پا می گیرد و با پرتره های زیباتری روبرو هستیم. زمانی که عکاسی مستند جان می گیرد و عکاسان درباره وقایع اجتماعی و نوع زندگی مردم بریتانیا حساسیت نشان می دهند. از این رو در این بخش با پرتره هنرپیشگان سینما، مردم معروف دوران، ساختمان های قدیمی،چشم اندازها و وقایع محلی روبرو هستیم.

بخش سوم با عنوان"آزادی تازه در عکاسی"، به سال های۱۹۱۸ تا ۱۹۴۵ اختصاص دارد که مصادف است از سویی با سال های جنگ و از سویی تکامل هنر عکاسی. عکاسی آوانگارد از ثمره های این دوره است که مثلاً در عکس شگفت انگیز آنگوس مک بین از زنی در داخل یک سبد با فضای نقاشی متبلور می شود. ازسویی این دوره ای است که عکاسی رنگی به ثمر می رسد و عکاسان بریتانیایی برای ثبت مناظر چشم نواز از آن بهره می جویند.

بخش چهارم "بریتانیای جدید" نام دارد: سال های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۹ یعنی بریتانیای پس از جنگ. تصویر بریتانیا در این سال ها در مجلاتی چون "ووگ"، "ساندی تایمز" و آبزرور" نمود می یابد؛ سال هایی است که کتاب های عکس تخصصی تر می شوند،عکاسی مد به ثبت روح دوران می پردازد و فتوژورنالیسم به ثبت زندگی مردم فقیر تمایل نشان می دهد ومهاجران بریتانیا و زندگی آنها به یکی از سوژه های عکاسی تبدیل می شود.

بخش بعدی به سال های۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ اختصاص دارد: سال های انتقاد و تاثیر بسزای سیاست بر هنر. در نتیجه توجه به مشکلات اقتصادی و وضع زندگی مرم به یکی از اصلی ترین شاخه های عکاسی بدل می شود.

ثبت دوران تاچر در دهه هشتاد، خود حرکت تازه ای است در عکاسی بریتانیا و این بار برخلاف دهه شصت و هفتاد، عکاسی رنگی در ثبت وقایع مستند و مد، نقش اساسی ای را به عهده می گیرد.

بخش آخر با عنوان "انعکاس هایی از یک کشور غریب" از ۱۹۹۰ تا به امروز را شامل می شود و تصویری گاه مهیب و گاه زیبا از بریتانیای امروز ترسیم می کند.

این سال هایی است که عکاسی هنری و فتو ژورنالیسم معیارهای دیگری را پیشنهاد می کنند و عکاسی به آزادی بیشتری دست می یابد و سال هایی است که در انگلستان، عکس ها دیگر فقط در مجلات به چاپ نمی رسند و بازاری به عنوان هنر در گالری ها به دست می آورند.

عکاسی این سال های بریتانیا با ارائه تصویری از مردم در کلوپ ها و خیابان ها می خواهد از دل واقعیت به تخیل برسد و گاه برعکس. در نتیجه با تلاش عکاسانی روبرو هستیم که قصد ترکیب قصه گویی را با طبیعت زندگی مردم بریتانیا دارند و از چشم اندازها، مردم و وسوسه ها و بحران های آنها حرف می زنند.

سه پرتره بسیار بزرگ، کار" آلیستر تین"که نمایشگاه با آن به پایان می رسد، تصویری است از یک تیپ مشخص انگلیسی که حس و حال غریبی را در خط و خطوط صورتش به نمایش می گذارد و ناگفتنی های درونش را با ما قسمت می کند.

 رشت- خبرگزاری جمهوري اسلامي ‪۸۶/۰۴/۲۰‬

همزمان با افزايش گرماي هوا و رطوبت نسبی، حمله شبانه "دراكولا" صدها نفر از مردم مناطق مختلف استان گيلان را مجروح كرد.

دراين فصل بسياري از ساكنان استان گيلان، از حمله خاموش غافلگيرانه اين موجود وحشتناك مجروح مي‌شوند و حتي برخي نيز كارشان به بيمارستان مي‌كشد.

بر خلاف تداعي كه از شكل اين موجود در ذهن خوانندگان نقش مي‌بندد جثه دراكولاي گيلان فقط اندكي بزرگتراز مورچه قرمز است.

اين بند پاي كوچك كه به سلطان حشرات مناطق گرم و مرطوب معروف است و به واسطه سمي كه در بدن خود دارد فاقد دشمن طبيعي است و حتي پرندگان نيز از خوردن آن خودداري مي‌كنند.

حشره "دراكولا " سوسك نارنجي رنگي با نام علمي "‪" PEDRUS‬است كه در بدن آن سمي با نام علمي " ‪ "pedren‬وجود دارد.

اين حشره به محض تحريك با ترشح سم بر پوست بدن باعث بروز تاولهاي شديدي همراه با درد، سوزش و خارش مي‌شود.

بهبود تاولهاي ناشي از سم اين حشره درمان خاصي ندارد و تنها بايستي با استفاده مواد ضد عفوني‌كننده و پمادهاي مسكن زمان بهبود ‪ ۱۰‬روزه تا يكماهه روزه آنرا تحمل كرد.

متخصصان مركز تحقيقات پوست گيلان معتقدند: اين حشره كوچك و خطرناك كه بيشتر در گيلان ديده مي‌شود با گرماي هوا و بالا رفتن ميزان رطوبت تكثير مي شود.

" دكتر مهدي پناهي " در اين‌باره به ايرنا گفت: چنانچه ترشح سم پدرين توسط حشره دراكولا در نواحي حساس بدن مانند دور چشم كه داراي چين و چروك و پوست نازك است اتفاق بيفتد ، شدت و درد تاولها بيشتر مي‌شود.

وي اضافه كرد: گزش اين حشره معمولا با خارش همراه است كه در صورت انجام اين عمل تاول‌ها پاره شده و سطح وسيعتري از پوست را آلوده مي‌كند.

وي ياد آور شد: كودكان به سبب برخورداري از پوست نازكتر نسبت به گزش اين حشره بسيارآسيب پذيرترند.

وي گفت: تاول‌هاي ناشي از گزش اين حشره درمان ندارد و فقط بايد محل ضايعه را بايد با آب سرد و صابون مرتب شستشو داد.

وي افزود: اكثر مردم براي درمان آن از الكل سفيد استفاده مي‌كنند در حالي كه آب و صابون بهتر است.

اين متخصص پوست گفت : استفاده از پمادهاي استريل چشمي و ضد خارش نيز براي درمان عوارش گزش مناسب است.

دكتر پناهي افزود: بعد از بر طرف شدن اين ضايعات پوستي لكه قهوه اي رنگي براي مدتها بر روي پوست باقي مي‌ماند كه به مرور زمان رفع مي‌شود.

"دراكولا" حشره‌اي كوچك به اندازه مورچه بياباني است كه داراي دو رنگ قرمز و قهوه‌اي بند بند است و در شاليزارها، علفزارها و ساختمانهاي مرطوب بيشتر ديده مي‌شود.

"دراكولا " در شب به سوي نور و روشنايي جلب مي‌شود و در صورت قرار گرفتن اين حشره بر روي پوست ماده‌اي ترشح مي‌كند كه باعث ايجاد تاول‌هاي عفوني بر روي پوست مي‌شود.

اين حشره نيش نمي‌زند آرام بر روي پوست حركت مي‌كند و با اين حركت ماده سمي خود را روي پوست مي‌ريزد.

منبع: سایت فارسی بی بی سی

آنها مشاهده کردند که یک پروانه مناطق حاره ای موسوم به "بلو مون" برای مقابله با یک باکتریای انگلی به ابزاری تازه مجهز شده است.

شش سال قبل، شمار پروانه های نر این گونه در دو جزیره ساموئا در اقیانوس آرام به یک درصد جمعیت افت کرده بود.

اما سال گذشته مشاهده شد این پروانه موفق به توسعه ژنی شده که باکتری انگل را مهار می کند و شمار پروانه های نر به 40 درصد افزایش یافته است.

دانشمندان معتقدند که این بازگشت جمعیتی ناشی از پیدایش ژن های "سرکوبگر" در پروانه است که باکتری "وولباکیا" را که جنین پروانه را پیش از خارج شدن از پیله می کشد مهار می کند.

سیلوین شارلات، از دانشگاه کالج لندن، که نتیجه مطالعه اش در مجله "ساینس" چاپ شده است گفت: "تا جایی که دانسته های من می گوید، این سریعترین تغییر تکاملی است که تاکنون مشاهده شده است."

گریگوری هرست، یک محقق دانشگاه کالج لندن که در این مطالعه با شارلات کار کرده است گفت: "ما معمولا روند انتخاب طبیعی را یک فرآیند خیلی آهسته می دانیم که در طول صدها هزار سال روی می دهد."

"اما نمونه ای که در این مطالعه شاهد بودیم، با مقیاس های زمان تکاملی، تنها در یک چشم به هم زدن روی داده، و نظارت آن حادثه ای خارق العاده است."

تیم پژوهشگران ابتدا در سال 2001 متوجه عدم توازن شدید در جمعیت پروانه "بلو مون" در ساوائی و یوپولا از مجموعه جزایر ساموئا شد.

در سال 2006 آنها مطالعه تازه ای را پس از دریافت گزارش هایی دایر بر افزایش موارد مشاهده پروانه های نر در یوپولا آغاز کردند.

آنها دریافتند که شمار پروانه های نر یا به شمار ماده ها رسیده یا به آن نزدیک شده است.

پژوهشگران مطمئن نیستند آیا ژن سرکوبگر انگل در اثر جهشی در جمعیت محلی ظهور کرده یا اینکه از پروانه های مهاجر جنوب شرقی آسیا که این جهش از قبل در آنها وجود داشته منتقل شده است.

اما آنها گفتند که افزایش جمعیت پروانه های نر نمایشگر روند پرشتاب انتخاب طبیعی است، فرآیندی که در آن خصوصیات یاری دهنده به بقای موجود در یک جمعیت برجسته تر می شود.

آقای شارلات گفت: "ما شاهد رقابت تسلیحات تکاملی میان انگل و میزبان هستیم. این پدیده، نظریه ای که می گوید انگل ها می توانند انگیزه ای قوی برای تکامل باشند را تقویت می کند."

والدمار گورزکفسکی، بنیانگذار المپیاد جهانی فیزیک که در سن 68 سالگی در اصفهان درگذشت، اهل لهستان و استاد بازنشسته فیزیک در دانشگاه ورشو، پایتخت این کشور بود.

خبرگزاری های ایرانی علت مرگ آقای گورزکفسکی را سکته قلبی اعلام کرده اند.

مایا اهتی، استاد دانشکده آموزش علوم و ریاضیات در دانشگاه يوکاشوولیا در فنلاند که سالها معاونت والدمار گورزکفسکی را در برگزاری المپیاد جهانی فیزیک به عهده داشته با اشاره به علت مرگ آقای گورزکفسکی به بخش فارسی بی بی سی گفت: "او واقعاً قلب تپنده المپیاد جهانی فیزیک بود و این المپیاد هم چنان در قلب او جا داشت، چنین ضایعه ای وقتی که چنین اشخاصی این گونه در وسط میدان کار و عمل قرار می گیرند رخ می دهد".

بر اساس گزارش بی بی سی و بنا به گفته خانم اهتی، ابتکار راه اندازی المپیادی جهانی برای فیزیک، ابتکار شخصی والدمار گورزکفسکی بود و يک پروفسور مجار هم در راه اندازی نخستین المپیاد با او همکاری کرد.

نخستین المپیاد جهانی فیزیک در سال 1967 در ورشو و تنها با شرکت چهار کشور لهستان، مجارستان، چکسلواکی و رومانی برگزار شد اما برگزارکنندگان این المپیاد دیگر کشورها را هم به این رقابت دعوت کردند و رفته رفته به تعداد کشورهای شرکت کننده افزوده شد.

سوئد نخستین کشور غیرکمونیستی بود که میزبان این المپیاد شد (سال 1984).

ایران که برای اولین بار میزبان المپیاد شده، از سال 1368 به جمع کشورهای رقیب در این المپیاد پیوسته و از چند سال پیش از آن نیز حضور در المپیادهای جهانی ریاضیات را آغاز کرده بود.

در دوره جاری المپیاد که در اصفهان برگزار شده، 76 کشور در رقابتها حضور دارند.

المپیاد جهانی فیزیک بجز سالهای 1973، 1978 و 1982، همه ساله در یکی از کشورهای جهان برگزار شده است.

برگزاری المپیاد بین المللی در رشته های علمی برای دانش آموزان، ابتکار کشورهای کمونیستی بود و این المپیادها از این کشورها سرچشمه گرفتند اما بعدها دیگر کشورهای جهان نیز به این رقابتها پیوستند.

شرکت کنندگان در المپیادهای جهانی، از جمله المپیاد جهانی فیزیک، دانش آموزان دو سال آخر دبیرستانند.

والدمار گورزکفسکی رقابت جهانی دیگری نیز تحت عنوان "نخستین گام بسوی نوبل فیزیک" برای دانش آموزان راه اندازی کرده بود و برگزاری آن را شخصاً به عهده داشت.

"دكتر محمود بهزاد" پدر زيست شناسی نوين ايران در سن ‪ ۹۴‬سالگي روز جمعه طي مراسمي در مجتمع فرهنگی خاتم‌الانبيا رشت مورد تجليل قرار گرفت.

به گزارش ايرنا، اين شخصيت علمي و فرهنگي در رشته زيست شناسي پزشكي و داروسازي از چهره‌هاي ماندگار ايران است كه در سال ‪ ۱۳۶۲‬از سوي فرهنگستان علوم طي مراسمي با حضور معاون اول رييس جمهور وقت عنوان پدر زيست شناسي نوين ايران به او اعطا شد.

مراسم امروز كه به همت تحصيل‌كردگان دبيرستان البرز، پزشكان، جامعه داروسازان رشت، اساتيد دانشگاه، دانشجويان و علاقه‌مندان علم و دانش به منظور پاسداشت ‪ ۷۰‬سال فعاليتهاي علمي دكتر بهزاد برگزار شد با استقبال بي‌نظير اقشار مختلف مردم مواجه شد.

دكتر محمود بهزاد داراي دكتراي داروسازي و مسلط به زبان فرانسه است و از پايه‌گذاران كتابهاي درسي ايران محسوب مي‌شود زيرا در سال ‪ ۱۳۴۲‬به عنوان رييس سازمان علمي كتابهاي درسي ايران انتخاب شد.

وي در سال ‪ ۱۳۴۵‬سازمان نظام جديد آموزش و پرورش كشور را تاسيس كرد و سالها در تاليف نخستين كتابهاي درسي ايران را از ابتدايي، راهنمايي تا دبيرستان بر عهده داشت. تاليف ‪ ۱۱‬جلد كتاب علمي مدارس از فعاليتهاي وي در اين حوزه است.

بيش از يكصد جلد كتاب اعم از تاليف و ترجمه و ‪ ۳۰۰‬مقاله علمي از اين دانشمند ايراني، چهره‌ايي درخشان و برجسته ساخته است.

دكتر بهزاد در سال ‪ ۱۳۶۲‬از سوي جامعه داروسازان ايران و درسال ‪ ۱۳۷۳‬از سوي جامعه داروسازان گيلان به پاس خدمات ارزنده علمي به عنوان "داروساز نمونه كشور" نيز برگزيده شده بود.

وي اكنون در سن ‪ ۹۴‬سالگي همچنان فعال است و كتابي تحت عنوان "ساعت ساز نابينا" در زمينه تكامل در دست تاليف دارد و در دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه گيلان رشته فيزيولوژي انساني را تدريس مي‌كند.

او در ايران به عنوان واضع نظريه تكامل شناخته شده و در زمان جنگ جهاني دوم كتاب "داروين چه مي‌گويد" را نوشت و در همان زمان در زمينه تكامل در ايران شناخته شد.

اين دانشمند فرهيخته ايراني علاوه بر اشتغال علمي، رياست "مووسسه خيريه اويس قرني" را در رشت بر عهده دارد كه ‪ ۱۵۵‬نفر تحت پوشش آن هستند.

همين مووسسه تاكنون ‪ ۱۲‬نفر از كودكان بي‌سرپرست را نگهداري و ساماندهي كرده است.

منبع: سایت فارسی بی بی سی

در این کتاب که "پایان: جیم موریسون" نام دارد و در فرانسه منتشر شده است، سام برنت مدعی شده است در سال 1971، جیم موریسون در دستشویی یک کلوب شبانه در پاریس که توسط وی اداره می شده، به دلیل مصرف بیش از حد هروئین درگذشته است.

وی می گوید پس از آن دو فروشنده مواد مخدر، جسد موریسون را به آپارتمانش بازگردانده اند و پس از تلاش ناموفق برای نجاتش، وی را داخل وان حمامش انداخته اند.

در همین حال مقامات دادستانی پاریس می گویند که قصد ندارند پرونده مرگ موریسون را دوباره به جریان بیندازند.

در کتاب سام برنت آمده است که او از یک پزشک درخواست کرده بود تا در تاریخ سوم ژوئیه 1971 موریسون 27 ساله را در دستشویی کلوب شبانه اش معاینه کند.

پایان مصیبت بار

سام برنت نوشته است: "وقتی بالای سر او رسیدیم که او جان باخته بود و کمی کف و خون روی بینی اش داشت. پزشک با معاینه وی گفت این باید در اثر مصرف زیاد از حد هروئین باشد."

پس از آن برنت وارد عرصه رسانه ها شد، به کار در رادیو پرداخت، شرح حال نویس ستارگان راک و سرانجام معاون پارک تفریحی دیسنی لند در پاریس شد.

وی می گوید که بسیاری از خبرنگارانی که در باره مرگ موریسون تحقیق می کردند سالها وی را به ستوده آورده بودند اما او این ماجرا را سربسته نگه داشته بود تا آنکه سال گذشته همسرش وی را به نوشتن کتابی در این باره ترغیب کرد.

پاملا کورسان، آخرین دوست دختر موریسون برای پلیس داستان دیگری را تعریف کرده بود.

او می گوید که آن شب به اتفاق به سینما رفتند و شام را بیرون از منزل صرف کردند و پیش از خواب به چند صفحه موسیقی گوش دادند.

براساس شهادت وی، موریسون در میانه شب از خواب بیدار شده و احساس ناخوشی کرده بود، بنابراین برای آنکه توی آب گرم دراز بکشد به حمام رفته بود و کورسان می گوید پس از آن، موریسون را در حالی یافت که جان باخته بود.

استفان دیویس، نویسنده "زندگی، مرگ، افسانه"، شرح حال جیم موریسون: می گوید: او قصد ندارد با انشتار این کتاب جدید، این واقعه را به کتاب خود بیافزاید.

دیویس معتقد است که موریسون در کلوب برنت بیش از حد هروئین مصرف کرده بود اما او از این ماجرا جان سالم بدر برده بود.

وی می گوید: "این گونه به نظر می آید که اگر او در دستشویی کلوب شبانه جان باخته بود، این ماجرا زودتر از این ها برملا می شد."

روایت دیگری از مرگ جیم موریسون را یک عکاس جنگی نقل کرده است، پاتریک شوول که آن شب در آن کلوب حضور داشته است به آسوشیتدپرس گفته است که وی به مردانی که جسد موریسون را روی پلکان حمل می کردند، کمک کرده است و به نظر وی "او اصلا مرده بود" ولی وی خاطره روشنی از آن واقعه ندارد زیرا در آن هنگام کاملا هوشیار نبوده است.

از خواننده شورشی تا افسانه ای

جیم موریسون که هنوز پس از 36 سال از محبوبیت بسیاری در میان مردم و به ویژه جوانان برخوردار است و روزانه صدها توریست بر مراز او در آرامگاه پرلاشز در پاریس گرد می آیند، در تاریخ موسیقی راک به عنوان خواننده ای شورشی لقب گرفته است.

جیم موریسون در هشت دسامبر 1943 در ایالت فلوریدا متولد شد، در نوجوانی به شعر و موسیقی پرداخت و پس از آن وارد دانشکده سینمای دانشگاه یو سی ال ای در لس آنجلس شد و همانجا گروه چهار نفره "دورز" بنا نهاده شد.

او همچنین چندین کتاب شعر و چند فیلم مستند و کوتاه نیز ساخت که برخی از صاحب نظران از آنها به عنوان نخستین نمونه ویدئو کلیپ های موسیقی امروزین یاد کرده اند.

در سال 1967 گروه دورز با ترانه "آتشم را روشن کن" به شهرت بسیاری رسید. دومین آلبوم آنها با استقبال بسیاری در آمریکا روبرو شد، به ویژه آنکه گذشته از ترانه های پر شوری که متناسب با روحیه شورشی جوانان دهه شصت بود، اجراهای گروه نیز بسیار جنجال برانگیز بود تا آنجا که در سال 1969 پلیس به مقابله با شورش مخاطبان کنسرت دورز برخاست.

پلیس وی را متهم به برانگیختن شورش کرد و درخواست لغو کنسرت های دورز را کرد، به این ترتیب بسیاری از کنسرت های گروه در آمریکا لغو شد.

در نتیجه جیم موریسون به انتشار کتاب های شعرش روی آورد و در همان سال دو کتاب شعر یادداشت هایی در باره الهام و خالقان جدید را منتشر کرد و هر دو کتاب را به دوست دخترش پاملا کورسان تقدیم کرد.

پس از مرگش نیز دو جلد دیگر از شعرهایش به چاپ رسید که در همان روزهای نخست نایاب شدند و به فاصله چند هفته چاپ جدیدی از آنها منتشر شد و تا کنون بارها تجدید چاپ شده اند.

در سال 1970 در اعتراض به فقدان آزادی بیان در آمریکا و لغو کنسرت هایش این کشور را ترک کرد و در آپارتمانی در پاریس در محله بوترئی اقامت گزید و در سوم ژوئیه سال بعد جسد وی در همین آپارتمان یافت شد، پلیس فرانسه از انجام کالبد شکافی امتناع ورزید و این امر خود دلیل دیگری برای بروز شایعات بسیاری در مورد علت مرگ وی شد.

ترانه ها و آلبوم موسیقی گروه دورز در دهه های هفتاد و هشتاد از محبوبیت بسیاری برخوردار بود و به ویژه در میان جوانان صلح طلب که موریسون را ضد جنگ ویتنام می خواندند، بسیار رواج داشت.

بیست سال پس از مرگ جیم موریسون، الیور استون فیلمی براساس زندگی او با همان نام "دورز" ساخت که با استقبال بسیاری روبرو شد و بار دیگر نام این گروه را بر سرزبان ها انداخت.

در ایران نیز در سالهای گذشته مجموعه ای از ترانه های جیم موریسون تحت عنوان :تابستان سرخپوستی" منتشر شده است که با استقبال خوبی روبرو بوده است.

در مراسم جوایز موسیقی گرمی سال جاری نیز جایزه اختصاصی برای دوران کاری به گروه دورز تعلق گرفت.

با این که مرگ موریسون همواره در هاله از ابهام قرار داشته، خود موضوعی است برای محبوبیت بیشتر این خواننده مشهور دهه شصت که در 27 سالگی و در اوج شهرت درگذشت.

نتایج نظر سنجی جهانی برای انتخاب عجایب هفتگانه دنیای جدید، که توسط یک سازمان غیرانتفاعی انجام شده، طی مراسمی در شهر لیسبون پایتخت پرتغال اعلام شد.

این مراسم، با حضور و هنرنمایی آوازخوانان و هنرمندانی از کشورهای مختلف جهان همراه بود.

بر اساس این نظر سنجی، سه جاذبه تاریخی در آسیا، یک اثر در اروپا و سه مکان تاریخی در آمریکای جنوبی، در فهرست عجایب هفتگانه دنیای جدید قرار گرفته اند.

دیوار بزرگ چین، مسجد تاج محل در شهر آگرای هند، شهر تاریخی پترا در اردن، آمفی تئاتر کولوسیوم در شهر رم ایتالیا، پیکره مسیح رهایی بخش در برزیل، هرم چیچن ایتزا در کشور مکزیک و بقایای شهر تاریخی ماچو پیکچو در کشور پرو، در رای گیری عمومی اینترنتی، به عنوان عجایب هفتگانه دنیای جدید انتخاب شده اند.

هند از قرار گرفتن نام مسجد تاج محل در فهرست عجایب هفتگانه دنیای جدید استقبال کرده است.

در مکزیک، هزاران تن با برافراشتن پرچم این کشور، اعلام نام هرم چیچن ایتزا به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید را جشن گرفتند.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، هزاران شهروند اردنی نیز در ساعات پایانی روز شنبه، در امان پایتخت به خاطر قرار گرفتن نام شهر تاریخی پترا در این فهرست شادمانی کردند و در اطراف پترا، به افروختن شمع، آتش بازی و جشن و پایکوبی پرداختند.

در اطراف شهر تاریخی ماچو پیکچوی پرو نیز، پس از اعلام فهرست عجایب هفتگانه جدید، جمعی از شهروندان این کشور، شادمانی و پایکوبی کردند.

اما با وجود این واکنشها، یونسکو، سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد، که فهرستی از میراث فرهنگی جهان تهیه کرده است، می گوید که نتایج نظر سنجی انتخاب عجایب هفتگانه جدید، فقط نشاندهنده نظر افراد شرکت کننده در آن است.

"بنیاد عجایب هفتگانه جدید" نهاد سویسی برگزار کننده این رای گیری، می گوید که حدود صد میلیون نفر از طریق اینترنت، تلفن و ارسال پیام کوتاه نوشتاری (SMS) در این رای گیری شرکت کرده اند.

این بنیاد، سال گذشته میلادی در یک فراخوان عمومی، از مردم سراسر جهان خواسته بود که در طول سال 2006 از طريق تلفن و اينترنت، بناهای محبوب خود را اعلام کنند.

بنیاد عجایب هفتگانه جدید، نام بیست و یک بنای دیدنی و تاریخی در نقاط مختلف جهان را به نظرخواهی گذاشته بود تا از میان آنها، هفت اثر برگزیده شود.

افزون بر میراثهای تاریخی جهان، بناهای مدرنی چون ساختمان اپرای سيدنی، برج ايفل پاريس و مجسمه آزادی نيويورک نیز در فهرست پیشنهاد شده از سوی بنیاد عجایب هفتگانه جدید قرار داشت.

شرط ورود به فهرست نامزدهای عجايب هفتگانه جديد ساخته شدن آن توسط انسان، تکميل آن پيش از سال 2000 و "قابل قبول بودن" چگونگی نگهداری آن بوده است.

بنياد عجايب هفتگانه جديد که رئيس سابق يونسکو نيز در ميان اعضای آن است هدف اين نظرسنجی را جلب توجه جهان نسبت به خرابی ميراث فرهنگی جهان اعلام کرده بود.

عجایب هفتگانه دنیای کهن

فانوس دریایی اسکندریه (مصر)، هرم بزرگ جیزه (مصر)، تندیس غول پیکر رودس (یونان)، نیایشگاه آرتمیس (ترکیه امروزی)، تندیس زئوس (یونان)، باغهای معلق بابل (عراق امروزی) و آرامگاه هالیکارناسوس (ترکیه امروزی)، به عنوان عجایب هفتگانه دنیای باستان شناخته می شود.

از این آثار که همه در خاورميانه امروزی و یونان قرار داشتند، فقط هرم جیزه در مصر باقی مانده است.

بازدید کننده ی گرامی!

از امروز عنوان جدید وبلاگ " گیلانیکا"  جایگزین " هزار بار عشق " می گردد.

با سپاس فراوان.

آموزش زبان انگلیسی در سایت جهانی بی بی سی

به نشانی: http://www.bbc.co.uk/worldservice/learningenglish/

Because and because of are both used to introduce reasons. Because is a conjunction, and is followed by a subject and verb. Because of is a preposition, and is followed by a noun phrase or verb-ing

در مقاله زیر از دکتر عالم جان خواجه مرادف، دانشمند تاجیک و یکی از شاگردان استاد کمیسرف روزگار و آثار این دانشمند نامور بررسی می شود:

پرفسور دانییل سیمونویچ کمیسارف (Komissarov Daniil Semyonovich) از چهره های شناخته شده ایرانشناسی در جهان و اتحاد جماهر شوروی سابق به شمار می رود که در تحقیق، تبلیغ و انتشار ادب و فرهنگ فارسی، بویژه ادبیات و فرهنگ معاصر ایران، سهم بارزی گذاشته است.

پرفسور کمیسارف در اول ماه مه سال 1907 میلادی در شهرستان "کرکی"، "امارت بخارای شریف" در خانواده ای معلم به دنیا آمد؛ او سپس در شهرستان "چهارجوی" (طبق تقسیمات مرزی سال 1924 این دو شهر اکنون در قلمرو ترکمنستان قرار دارند) به کمال رسید و از کودکی در محیط شرقی و اسلامی بزرگ شده است. از اینرو، وی از کودکی با رسوم و عادات مردم محلی و زبانهای ازبکی و فارسی آشنایی داشت.

این آشنایی و دلبستگی به زبان و فرهنگ ایرانی در اواخر دهه بیستم قرن گذشته او را برای فراگیری علم و دانش و فرهنگ شرقی به بخش زبانهای ایرانی دانشکده شرق شناسی دانشگاه آسیای مرکزی، واقع در شهر تاشکند ازبکستان، و سپس به دانشکده خاورشناسی دانشگاه لنینگراد (حالا سن پیترزبورگ) می آرد.

استاد کمیسارف اگرچه در ابتدای فعالیت علمی خویش به تحقیق و بررسی زبان فارسی و تدریس آن در دانشگاه لنینگراد اشتغال ورزید، اما هنگام فعالیت دیپلماتیک در ایران (سالهای چهل قرن 20)، بویژه زمان فعالیتش در انستیتوی شرق شناسی فرهنگستان علوم شوروی در شهر مسکو (از ابتدای سالهای پنجاه عصر گذشته تا به امروز) به پژوهش، ترجمه، تبلیغ و انتشار ادبیات معاصر ایران، بویژه نثر داستانی فارسی مشغول است.

پرفسور کمیسارف پژوهشهای علمی ایرانشناسان معروف ابتدای قرن 20 روسیه، از قبیل چایکین، روماسکیویچ، گالونف و برتلس را پیرامون ادبیات و فرهنگ قرنهای 19 و 20 ایران ادامه داده، یک سلسله تحقیقات ارزشمند ادبیات شناسی را در ارتباط با ادبیات سالهای 30 الی 70 قرن 20 فارسی انجام داده که از طرف ایرانشناسان اروپایی و محققین ایرانی مورد توجه قرار گرفته است.

تحقیق و بررسی جنبه های مختلف ادبیات معاصر فارسی از سوی یک پژوهشگر نه تنها دانش و احاطه کامل ادبیات شناسی، بلکه درک عمیق آداب و رسوم، فراگیری دقیق زبان گفتاری و فرهنگ توده مردم و آشنایی نزدیک با روزگار و زندگی و افکار اقشار گوناگون جامعه معاصر ایران را تقاضا می کند.

استاد کمیسارف از تمام این ویژگیها برخوردار است. کار و زندگی طولانی در ایران و آشنایی کامل به دانش و زبان فارسی و آشنایی نزدیک با جو ادبی و فرهنگی ایران و مکاتبات گسترده اش با ادبا و فضلای ایرانی او را در ردیف اول ایرانشناسان اروپایی قرار داده است.

نخستین پژوهش مفصل ادبیات شناسی دکتر کمیسارف راجع به ادبیات معاصر ایران، رساله او به نام "تحقیق تاریخ نثر داستانی فارسی معاصر" می باشد که سال 1960 به چاپ رسید. این اثر تا امروز ارزش علمی خویش را از دست نداده و می توان گفت که در ایرانشناسی روسی و عموما ایرانشناسی و همچنین در ادبیات شناسی ایران نخستین تکنگاری است که به طور گسترده با دلایل سیر تکامل و تشکل نثر داستانی فارسی را از نیمه دوم قرن 19 تا اواخر سالهای پنجاه قرن 20 به رشته تحقیق و بررسی گرفته است.

ضمنا باید یادآور شد که تحقیقاتی به همین پایه در ایران البته با نظرداشت دستاوردهای ادبیات شناسی سالهای اخیر تنها در سالهای 1366 و 1368 زیر عنوان "صد سال داستان نویسی در ایران" به میان آمد.

دایره پژوهش استاد کمیسارف خیلی گسترده است، اما مهم ترین تحقیقات ایشان که در علم ایرانشناسی نقش ویژه ای داشته و از طرف محققین ایرانی و ایرانشناسان جهان مورد تایید قرار گرفته، پژوهش مفصل او پیرامون زندگی و آثار صادق هدایت، نویسنده معروف نه تنها ایران، بلکه تمام فارسی زبانان جهان می باشد.

این محقق روس به طور عمیق به تحقیق احوال و آثار صادق هدایت پرداخته (از نزدیک با او آشنا بود) و بعد از چندین سال زحمت، رساله پرارزشی آفرید که در آن جهان بینی و جهان شناسی و هنر خلاقانه نویسنده به طور محققانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و جایگاه این نویسنده توانا در روند تشکل و تکامل نثر جدید داستانی فارسی معاصر با دلایل موثق نشان داده شده است.

این رساله اگرچه سال 1965 به اتمام رسید، تنها سال 1967 با نام "صادق هدایت، روزگار و آثار او" چاپ و نشر شد که سخن تازه ای در هدایت شناسی آن دوران محسوب می شود.

منبعد نیز تحقیق هنر خلاقانه صادق هدایت مورد نظر کمیسارف بوده و از این رو تحقیقات کاملی را راجع به آثار هنری نویسنده به مناسبت یکصدمین زاد روزش با دید و سیاق جدید چند سال قبل به چاپ رساند که از دلبستگی بی اندازه او به صادق هدایت گواهی می دهد.

طوری که عرض شد، چشم انداز علمی پرفسور کمیسارف خیلی گسترده و متنوع می باشد که مسایل مختلف ادب و فرهنگ گذشته و امروز ایران و تاجیکستان را در بر می گیرد.

صرف نظر از کتاب وی به نام "ادبیات فارسی" که سال 1963 منتشر شده، و خواننده روسی زبان را از رشد و تکامل ادبیات فارسی از اواخر قرن 19 تا نیمه اول قرن 20 آشنا می سازد، می توان از پژوهشهای استاد پیرامون ادبیات روشن گرایی و نمایندگان آن، مثل میرزا آقاخان کرمانی و فاضل خان گروسی و همچنین از تحقیقات ایشان درباره جنبه های واقع گرایی (رئالیسم) در ادبیات فارسی معاصر و ویژگیهای رمان اجتماعی در ادبیات ایران نام برد.

استاد کمیسارف در مورد احوال و آثار و ویژگیهای نویسندگی بزرگ علوی، سعید نفیسی، صادق چوبک، محمد حجازی، سیمین دانشور، جمال میرصادقی و امثال آنها مقالات جداگانه ای تالیف کرده و ایشان را به خوانندگان روسی زبان معرفی نموده است.

یک سلسله پژوهشهای استاد کمیسارف به بررسی روابط ادبی و فرهنگی روسیه و ایران و تاثیرپذیری شعرای روس از شعر هزارساله فارسی اختصاص یافته است که این تحقیقات برای روشن ساختن تاثیر پذیری متقابل ادبیات و فرهنگ غرب و شرق و تحکیم روابط فرهنگی طرفین مفید است.

علاوه بر این، پرفسور کمیسارف توجه خاصی به نقش رابطه های متقابل ادبی غرب و شرق در تشکل و تکامل ادبیات نو و نوین فارسی مبذول داشته، پیرامون این مسئله چندین مقاله به چاپ رسانده است که هر یک دارای اهمیت ویژه علمی است.

کتابهای ایشان زیر عنوانهای "در باره ادبیات شناسی امروز ایران" (1980) و "راههای بسط و تکامل ادبیات نو و نوین فارسی" که سال 1982 منتشر شد به مسایل عمده ادبیات و فرهنگ امروز ایران اختصاص داده شده اند.

با وجود کبر سن استاد کمیسارف یک لحظه از تحقیقات و تالیف غافل نمی باشد. سال 1999 زیر نظر و با شرکت مستقیم ایشان در مسکو کتاب حجیم و ارزشمندی (545 صفحه) به نام "تاریخ ادبیات فارسی قرنهای 19 و 20" به چاپ رسید که از دستاوردهای بزرگ ایرانشناسان اتحاد شوروی سابق و روسیه در بیست سال اخیر به شمار می رود.

این تاریخ ادبیات تا امروز از مفصل ترین تحقیقاتی است که سیر تکاملی نظم و نثر فارسی را از اواخر قرن 18 تا اواخر قرن 20 از نگاه روند تاریخی بررسی می کند.

این اثر زحمت و پشتکار بیست سال اخیر استاد کمیسارف و شاگردان و همکاران اوست. بخشهای عمده این کتاب، از جمله شعر اواخر قرن 19 و دهه اول قرن 20 و نثر داستانی فارسی از اواخر قرن 19 تا نیمه دوم قرن 20 بقلم خود استاد کمیسارف تعلق دارند.

پرفسور کمیسارف در پهلوی کارهای پژوهشی به تبلیغ و ترجمه نظم و نثر فارسی، بویژه نویسندگان معاصر اشتغال دارد. گردآوری و چاپ مجموعه ترجمه های روسی اشعار استاد رودکی در اتحاد شوروی بار نخست با سعی و تلاش کمیسارف انجام شده است.

ترجمه روسی اغلب داستانهای کوتاه صادق هدایت و چاپ و انتشار آنها به صورت مجموعه آثار (سه دفعه هر چاپ به تعداد بیش از سی هزار) به سعی و اهتمام کمیسارف صورت گرفته است.

همچنین داستاهای بزرگ علوی، صادق چوبک (هر یک به صورت مجموعه داستان) و جمال میرصادقی را به زبان روسی ترجمه و با مقدمه های مفصل راجع به هنر نویسندگی ایشان به چاپ رسانده است.

استاد کمیسارف در تربیت محققان ایرانشناس نیز سهم گذار است. امروز نه تنها در روسیه، بلکه در اغلب جماهر سابق شوروی یک زمره محققان ادبیات و فرهنگ ایران فعالیت می کنند که تحت راهنمایی علمی پرفسور کمیسارف تزهای دکترای خویش را دفاع کرده و طی چند سال از محضر فضل و دانش ایشان متفیض شده اند که بنده نیز از شمول آنها هستم.

جای تذکر است که پرفسور دانییل سیمونویچ کمیسارف از آخرین نمایندگان نسل دوم خاورشناسان قرن 20 روسیه محسوب می شود که در بسط و ترقی علم ایرانشناسی در قلمرو شوروی سابق و ایران شناسی روسی سعی بارزی نموده اند.

آشنایی با کتابخانه کنگره آمریکا

نمایی از کتابخانه کنگره آمریکا

کتابخانه کنگره آمریکا، کتابخانه ملى غیررسمى آمریکا و یکى از بزرگترین کتابخانه هاى تاریخ جهان است که بیش 128 میلیون فقره سند اطلاعاتی را در بایگانى خود نگاه مى دارد و تنها کتابخانه بریتانیا (British Library) است که با بیش از 150میلیون فقره از آن پیشى مى گیرد.

در 24 آوریل سال 1800م "جان آدامز"، رییس جمهور وقت آمریکا لایحه ای را به کنگره آمریکا فرستاد که بر اساس آن علاوه بر انتقال پایتخت این کشور از فیلادلفیا به شهر جدید واشنگتن،‌ با اختصاص مبلغ 5000 دلار برای تاسیس کتابخانه ای حاوی کتب قابل استفاده و مفید برای اعضای کنگره آمریکا نیز موافقت می گردید. بدین ترتیب با گردآوری یک مجموعه 3000 جلدی در بخشی از کاپیتول – ساختمان جدید کنگره آمریکا- سنگ بنای اولین کتابخانه کنگره امریکا گذاشته شد.

اما در حقیقت پایه گذاری آنچه هم اکنون به عنوان بزرگترین کتابخانه جهان شناخته می شود،‌ مدیون وقایعی است که 15سال بعد اتفاق افتاد. در آگوست سال 1814 ارتش مهاجم انگلستان با به آتش کشیدن ساختمان کنگره کتابخانه کوچک آنرا نیز نابود کرد. یکسال بعد "تامس جفرسون"،‌ رییس جمهور بازنشسته آمریکا در ازای دریافت 23950  دلار،‌ کتابخانه شخصی خودش را که حاوی 6487 جلد کتاب در موضوعات گوناگون هنری،‌ فلسفی،‌ ریاضیات، علوم پزشکی، روانشناسی و غیره بود، تقدیم کنگره کرد. جفرسون در واقع با اظهار این مطلب که "گمان می کنم هیچ موضوعی وجود ندارد که یک عضو کنگره زمانی نیازمند مراجعه به آن نباشد"، توجه اعضا را برای پذیرفتن این حجم کتاب با موضوعات متنوع و گوناگون جلب نمود.

در فاصله سالهای 1864 تا 1897 " آنیثورس راند"‌ ، کتابدار کنگره، این کتابخانه را به یک مرکز تحقیقاتی ملی مبدل نمود. در سال 1886 و به دنبال تصمیمی که 13پ سال قبل کنگره به منظور تغییر معماری ساختمان کتابخانه گرفته بود،‌ "جان اسمیث میر" و "پل پلز" مسوولیت ساخت بنایی با معماری دوره رنسانس ایتالیا را بر عهده گرفتند.

سرانجام در اوایل نوامبر سال 1897 بزرگترین، مجهزترین، ایمن ترین و طولانی ترین کتابخانه جهان در ساختمان تامس جفرسون در واشنگتن دی سی افتتاح شد. دو ساختمان دیگر با نامهای جان آدامز و جیمز مدیسون نیز در سالهای 1938 و 1981 به عمارت قبلی اضافه شدند.

در کتابخانه کنگره آمریکا مجموعه ای از 29 میلیون کتاب و مقاله با بیش از 130 میلیون موضوع، دو میلیون و 700  هزار صفحه گرامافون و آثار صوتی،‌ 12 میلیون قطعه عکس، چهار میلیون و 800 هزار نقشه و 58 میلیون نسخه خطی در ??2/77 کیلومتر (?30 مایل)‌جای گرفته است. در میان این آثار می توان  به 600 هزار نسخه از نشریات، کتابها و دست نوشته های فارسی اشاره نمود که در طی50 سال و به دلیل علاقه یک قاضی آمریکایی به زبان و ادبیات و عرفان فارسی توسط یک شرق شناس ایرانی مقیم آمریکا به نام "ابراهیم پورهادی" جمع آوری گردیده است.

سال 1870 به منظور حمایت از حقوق مولفین (کپی رایت) همه نویسندگانی که خواستار استفاده از این حق باشند، بایستی دو نسخه از آثارشان را به این کتابخانه بفرستند. بدین ترتیب روزانه تقریبا 22000عنوان کتاب جدید در ایالات متحده به این کتابخانه وارد می شود که تقریبا 10 هزار عنوان آن در هر روز به مجموعه دائمی کتابخانه افزوده می گردد.

مطالعه نیمه آزاد، امانت ممنوع!

با وجود آنکه تنها اعضای کنگره آمریکا و برخی مقامات رسمی دولتی می توانند کتب موجود در این کتابخانه را به امانت بگیرند، هر فرد بالاتر از سن دبیرستان در این کشور قادر است با ارائه کارت شناسایی، مجوز لازم برای ورود به سالن قرائت این کتابخانه را دریافت کند. البته عناوینی که برای همه در دسترس است، با لحاظ محدودیتهای امنیتی در اختیار درخواست کنند قرار می گیرد. برخی کتب نیز مارک دار هستند، یعنی در صورت درخواست؛ به طور اتوماتیک درخواست کنند تحت نظر قرار می گیرد. برخی از کتب دینی بویژه اسلام از این جمله اند. بطورکلی ورود به کتابخانه کنگره جهت انجام پژوهش های دانشگاهی برای عموم آزاد است و علاوه بر وجود تورهای ویژه برای بازدید از این مجوعه فرهنگی، متقاضیان خارج از آمریکا نیز می توانند از امکانات ویژه ای که در سایت مرکزی این کتابخانه www.loc.com)) فراهم شده نیز استفاده کنند. از امکانات موجود در سایت این کتابخانه می توان به سند دیجیتال American Memory به عنوان یک منبع بایگانی صوتی و تصویری، کاتالوگهای کتابخانه و آرشیو آنلاین خلاصه مذاکرات کنگره آمریکا اشاره نمود. در واقع برخورداری از سایتهای ارزشمند علمی و پژوهشی، کتابخانه کنگره آمریکا را به یکی از بزرگترین منابع اطلاعاتی خصوصا در حوزه فزهنگ و تاریخ کشورهای جهان بدل کرده است.

از دیگر از ویژگی های بارز این کتابخانه شیوه فهرست نویسی آن است. این کتابخانه علاوه بر نقش عمده ای که در تدوین قواعد فهرست نویسی انگلوامریکن داشته، فعالیتهای گسترده ای را نیز در زمینه انجام امور فنی و توزیع فهرست برگه های چاپی (از آغاز قرن بیستم)،‌ توزیع نوارهای مارک (از سال 1968) و توزیع دیسک فشرده CD-MARK و LASERCAT در سالهای اخیر به ثمر رسانده است. این کتابخانه همچنین مدیریت "سرویس کتابخانه ملی برای نابینایان و معلولین" را نیز به عهده دارد که یک برنامه کتابخانه ای گویا و با خط بریل است و به 766 هزار آمریکایی خدمات می رساند.

یک آرشیو گسترده آمریکایی

در 22 سالن مطالعه و همچنین وب سایت مجهز این کتابخانه امکان دسترسی به بزرگترین مجموعه جهانی نسخ خطی، ‌عکسها،‌ فیلمها، نقشه ها، نوارهای صوتی، نقاشی ها و پوسترها و انبوهی از امکانات بصری دیگر وجود دارد.

هنگامی که "فرد اوت"،‌ دستیار توماس ادیسون، عطسه کرد شاید هرگز نمی دانست که در حال ساختن تاریخ است. اما فیلم گرفته شده از عطسه او توسط کمپانی سازنده ادیسون، در سال 1894 به عنوان اولین فیلم زنده ای که مشمول قانون کپی رایت قرار می گرفت، انتخاب شد. از آن زمان، کلکسیونهای تصاویر متحرک کتابخانه تا حدی پیشرفت کردند که از اولین روزهای تصاویر تلویزیونی تا آخرین تولیدات سینمایی را در بر می گیرند. بسیاری از این فیلمها در برنامه های نمایش رایگان سالن نمایش "مری پیکفورد" کتابخانه به نمایش درآمده اند.

نمونه ی دیگری از مجموعه های کامل و دست نخورده کتابخانه، به تاریخچه فن آوری صوتی مربوط است. مبدا جمع آوری این مجموعه از سال 1926 و مصادف با اهدای بیش از 400 دیسک از نوارهای ویکتور بوده است و هم اکنون اولین سیلندرهای وکس، صفحات وینیل، نوارها و آخرین محصولات ضبط شده دیجیتالی را شامل می شود.

در کنار آثار دست نویسی که نامه های 23 رییس جمهور پیشین آمریکا، قوانین دادگاه عالی و حقوق مدنی را در برمی گیرند،  بیش از 8/4 میلیون نقشه از قرن چهاردهم تاکنون نیز وجود دارند که بسیاری از این آثار را می توان روی وب سایت کتابخانه کنگره مشاهده نمود.

مرکز تحقیقاتی قانونگذاران کشور آمریکا

امروزه سرویس تحقیقات کنگره (CRS)‌ کتابخانه، با رسیدگی به بیش از 500 هزار درخواست در سال، امکان انجام تحقیقات علمی و هدفمند را برای "اعضای کنگره" فراهم می کند. در سال 1914 ابتدا کنگره مرکز تحقیقاتی قوه مقننه را به عنوان بخشی از کتابخانه تاسیس کرد و با تصویب قانون سازماندهی مجدد این قوه در سال 1970، اختیارات این بخش را افزایش داد و نام آن نیز به مرکز تحقیقات کنگره تغییر یافت.

ضمن بهره گیری گسترده از مجموعه های بی مانند کتابخانه، CRS با فراهم آوردن امکانات به موقع و محرمانه از اعضا و کمیته ها در تمامی حوزه های مورد علاقه ایشان، نقش منحصر بفردی را در کنگره ایفا می کند.

بهره گیری گسترده از مجموعه های بی مانند کتابخانه، CRS با فراهم آوردن امکانات به موقع و محرمانه از اعضا و کمیته ها در تمامی حوزه های مورد علاقه ایشان، نقش منحصر بفردی را در کنگره ایفا می کند.

هنگامی که کنگره مشتاق دانستن قوانین سایر کشورها باشد، نظرها متوجه کتابخانه حقوق کنگره می شود. مکانی که متخصصان چند زبانه آن به راحتی امکان بررسی قوانین 200 کشور دیگر جهان را فراهم می کنند. وجود منبع اطلاعاتی آن لاین "شبکه اطلاعات قانونی جهانی" نیز به اعضای آمریکایی و با ملیتهای دیگر اجازه می دهد که به قوانین، اساسنامه ها، مقررات و سایر احکام قانونی به زبان خود دسترسی داشته باشند.

منابع اینترنتی

وب سایت کتابخانه کنگره گنجینه ای از اطلاعات رایگان برای تمام سنین به حساب می آید:

کودکان امکان استفاده از داستانهای آمریکایی کتابخانه را دارند.

آموزگاران می توانند با مراجعه به صفحه آموزش، منابع درسی و مواد آموزشی دیگر را بیابند.

پژوهش گران هم می توانند از کاتالوگ آن لاین و سایتهای سالن مطالعه استفاده نمایند.

و برای خوانندگان مسن نیز سایت های جذابی همچون Wise Guide  تدارک دیده شده است، یک ماهنامه آن لاین که بسیاری از منابع آموزشی و مفید موجود در سایت کتابخانه را به نمایش می گذارد که عبارتند از: سایت نمایشهای آن لاین، THOMAS که به اطلاعات مربوط به قوانین در حال بحث در کنگره مربوط می شود، مجموعه گسترده ای از تاریخ آمریکا در بخش "حافظه آمریکایی" و گنجینه های جهانی در "دروازه جهانی".

برنامه کتابخانه ملی دیجیتالی کتابخانه کنگره نیز از آغاز پیدایشش در سال 1994 تاکنون به عنوان برترین منبع قابل دسترس عموم در زمینه مندرجات خردمندانه باکیفیت و غیر تجاری روی شبکه جهانی اینترنت قابل دسترس بوده است. از اکتبر 2003 بیش از 5/8 میلیون نمونه از کلکسیونهای کتابخانه به صورت همگانی و تمام وقت در اختیار کاربران قرار گرفته است. سایت مذکور که یکی از محبوبترین بخشهای دولت فدرال است، سالانه بیش از دو بیلیون معامله را اداره می کند.

طرح ترویج کتاب خوانی

کتابخانه کنگره آمریکا با اعمال برنامه های ملی متعددی سعی دارد تا سطح مطالعه را در این کشور ارتقا بخشد:

بیش از یک قرن پیش، کتابخانه امکانات ویژه ای را در اختیار آن دسته از کاربرانش در واشنگتن که مشکل جسمی یا بینایی داشتند، قرار داد. سپس در سال 1931،‌ قانونی در کنگره به تصویب رسید که هم اکنون به سرویس ملی کتابخانه ای برای نابینایان و معلولان جسمی مشهور است. امروزه صدها نفر از هزاران خواننده این کشور،‌ میلیونها کتاب و روزنامه بریل و مواد ضبط شده را از طریق شبکه ای متشکل از 140 کتابخانه مرتبط در سراسر این کشور دریافت می کنند.

"مرکز کتاب" کتابخانه که در سال 1997  تاسیس گردیده است،‌ مسوولیت افزایش اشتیاق عمومی به کتاب و کتابخوانی و کتابخانه ها در مراکز مرتبط خویش در ایالات مختلف را برعهده دارد.

"مرکز ادبیات کودکان" نیز نمونه دیگری است که با موسسات،‌ مربیان، کتابداران و تمامی کسانی به کودکان خدماتی ارائه می دهند همکاری می کند تا ایشان را در زمینه مطالعه، تفسیر و انتشار کتابهای ویژه کودکان یاری رساند.

از سال 2001 ، کتابخانه مسوولیت برگزاری و تامین مالی فستیوال ملی سالانه کتاب را نیز بر عهده گرفته است و موجبات گردهمایی نویسندگان مشهور، قصه گویان و کتاب دوستان را در تفرجگاه ملی واشنگتن دی سی فراهم می آورد. همچنین در سال 1936، کتابخانه موقعیتی را ایجاد نمود که امروزه به رایزنی برای انتخاب برجسته ترین شاعر مشهور است.

مشارکت در کلاس درس کتابخانه کنگره در قالب یک برنامه توسعه آموزش و پرورش، با شبکه گسترده‌ی معلمان سراسر آمریکا همکاری می کند تا مجموعه های موجود در کتابخانه را در برنامه های متداول کلاسهای درسی جای دهد.

بدین منظور برنامه های آموزش آن لاین با بهره گیری از منابع مقدماتی، اهداف حمایت کننده آموزشی، کارگاههای گروهی و طرح ایجاد یک کرسی مرجع آن لاین برای مربیان اجرا می گردند.

وب سایتهای "صفحه آموزش" و "امروز در تاریخ" هم طراحی شده اند تا به مربیان در استفاده از مجموعه های "حافظه‌ی آمریکایی" برای تدریس تاریخ در کلاس درس کمک کنند.

برنامه "سرگذشت افکار آمریکایی" نیز طرح دیگری است که توسط کنگره تصویب شد و توسط کتابخانه کنگره و ائتلاف آموزش و تحقیقات کارولینای غربی به اجرا در آمده است تا با در اختیار گذاشتن ابزار و منابع آموزش الکترونیکی به معلمان، توانمندیهای مجموعه های آن لاین کتابخانه را به دانش آموزان نشان دهد.

مرکزی برای مطالعات بین الملل

تقریبا نیمی از کتابهای کتابخانه کنگره به زبانهایی غیر از انگلیسی هستند. برای بسیاری از نقاط جهان همچون چین، روسیه و آمریکای لاتین مجموعه های این کتابخانه کاملترین و عالیترین مرجع نمونه های خارج از کشور هستند.

مرکز هنرهای نمایشی

صرف نظر از سلیقه ای که مراجعین کتابخانه کنگره در زمینه موسیقی داشته باشند، می توانند از انواع آهنگهای کلاسیک، جاز،‌ تئاترهای آمریکایی، عامیانه، قومی، پاپ و غیره در کنسرتهای رایگان استفاده کنند.

در زمینه تحقیقات مربوط به موسیقی نیز امکانات فراوانی در مجموعه های صوتی ضبط شده، روی وب سایت و یا در سالنهای مطالعه فراهم گردیده است.

نمایشگاه آثار مشهور

کتابخانه کنگره بنا به ادعای گردنندگانش "پناهگاهی" برای آثار نادر، منحصر به فرد، و غیر قابل انتظاری است که دوران کاملی از تجربیات بشری را به نمایش می گذارد. البته بسیاری از این آثار؛ اجبارا و از سر ناچاری، به اینجا پناهنده شده اند!

" گنجینه های آمریکایی کتابخانه کنگره" اولین نمایشگاه این موسسه است که در آن در هر زمان بیش از 300 اثر به نمایش گذاشته می شود و این آثار بطور متناوب تغییر می کنند،‌ از اینرو بازدید از این نمایشگاه حتی برای چندمین بار هم جذاب خواهد بود.

در میان نمایشهای دایمی کتابخانه دو کتاب بسیار با ارزش از مجموعه های این کتابخانه نیز قابل مشاهده اند که هر دو به قرن 15 میلادی تعلق دارند: یک کتاب مقدس گوتنبرگ که یکی از سه کپی کامل این اثر در جهان است که روی پوست گوساله نوشته شده اند و کتاب مقدس و بزرگ ماینز که نمونه ای بسیار جذاب از یک دست نوشته به حساب می آید.

بسیاری از مجموعه های موجود در کتابخانه بصورت سررسید یا کتاب نفیسی به چاپ رسیده است که قابل خریداری است.

محافظت از سنتهای ملی یا بنیاد حفظ و نشر آثار جنگهای مقدس!

" مرکز عقاید بومی آمریکایی" مسوولیت محافظت و در دسترس قرار دادن میراث سنتی آمریکایی(توجه کنید: منظور همین تاریخ 400 ساله است.) را بر عهده دارد که بدین منظور به جمع آوری داستانهای شفاهی و آثار ثبت و ضبط شده موسیقی دانان، نویسندگان و قصه گویان از اشخاص شناخته شده و معروف گرفته تا شهروندان عادی می پردازد. این مرکز همچنین "طرح تاریخ سربازان" را نیز به اجرا در می آورد و تاریخچه های شفاهی که به صورت نوارهای ویدیویی یا صوتی ضبط شده اند را در کنار اسنادی همچون نامه ها، خاطرات، نقشه ها، عکسها و فیلمهای خانگی از سربازان شرکت کننده در جنگهای آمریکا و حامیان آنها،‌ جمع آوری و محافظت می کنند.

در کنار مسوولیت جمع آوری مجموعه ها،‌ کتابخانه عهده دار وظیفه مراقبت و محافظت از آنها نیز هست. بیش از 200 سال است که ‌کتابخانه کنگره از کتابها، عکسها، نقشه ها،‌ دست نوشته ها، نوارها و دیگر داده های خود محافظت کرده است. برای دستیابی به این هدف روشهای پیشرفته ای برای اولین بار در این کتابخانه پایه گذاری شد که هم اکنون در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرند.

رهبری سیستم دیجیتالی بین المللی

امروزه, مردم به طور فزاینده ای علاقمندند که اطلاعات مورد نیازشان را به صورت دیجیتالی از طریق اینترنت یا نشریات الکترونیکی در اختیار بگیرند. بسیاری از این اطلاعات در صورتیکه تحت مراقبت قرار نگیرند،‌ هرگز به "نسلهای آینده" نخواهند رسید. در سال 2000، برنامه محافظت و سازماندهی اطلاعات ملی دیجیتالی برای جمع آوری و حفظ منابع باارزش دیجیتالی آغاز شد.

ترجمه و تدوین: فرشته مرادی

منبع: سایت کتاب نیوز

**

توت عنخ آمون؛ مشهورترین پادشاه مصر باستان

موميايی توت انخ آمون, فرعون مصر باستان

جسد توت عنخ آمون توسط هاوارد کارتر، باستان شناس مشهور در سال ١٩٢٢ کشف شد.

پادشاه مصر باستان جثه کوچکی داشته و مرد سالمی بوده است که در هنگام مرگ فقط نوزده سال داشت اما برخلاف باور قبلی، به احتمال زياد به قتل نرسيد, بلکه در اثر دشواری های ناشی از عوارض شکستگی پا درگذشت.

دوره ده ساله سلطنت توت عنخ آمون پس از سقوط آخناتن، فرعونی که خدايان چندگانه مصری را کنار گذاشت و يکتاپرستی را رواج داد، آغاز شد.

گفته می شود توت عنخ آمون در سال 1352 پيش از ميلاد مسيح، در سن نوزده سالگی، درگذشت.

برخی از مورخان معتقدند که او به دليل اينکه قصد داشت دوباره پرستيدن خدايان متعدد را رواج دهد، کشته شد. و عده ای ديگر عقيده دارند او توسط " آی" فرمانده جاه طلب سپاهش که او را به مقام سلطنت رسانيد، به قتل رسيد.

در باره دوران ده ساله سلطنت توت عنخ آمون اطلاعات زيادی در دست نيست.

بد نیست بدانیم  دانشمندانی که رسوبات باقی مانده در کوزه های شراب کشف شده در مقبره توت عنخ آمون را تجزيه و تحليل کرده اند می گويند اين فرعون باستانی مصر عادت به نوشيدن شراب سرخ داشته است.

**

آشنایی با کیت وینسلت, عروس اسکار

در فيلم بچه های کوچک به کارگردانی تاد فيلد، وينسلت بازی قدرتمندانه ديگری در نقش يک مادر سرخورده حاشيه نشين ارائه داده است.

با وجودی که کيت وينسلت, عروس اسکار لقب گرفته است و برای پنجمين بار نامزد دريافت اسکار شده، هنوز اين جايزه را دریافت نکرده است.

کیت ایلیزابت وینسلت 31 ساله  از همان زمان که در سال 1994 در نخستين فيلمش موجودات بهشتی به کارگردانی پيتر جکسون ظاهر شد همواره بازيهای قدرتمندانه ای داشته است.

در اصل موفقيت او در منطق و احساس به کارگردانی آنگ لی که برای بازی در آن برای نخستين بار نامزد دريافت اسکار شد حاکی از آن بود که او هم مانند هلنا بونم کارتر در نقشهای تاريخی جا خواهد افتاد.

با فيلم تايتانيک وينسلت قدم به هاليوود گذاشت. بار ديگر نامزد دريافت اسکار شد و در آن هنگام جوانترين بازيگری بود که تا آن موقع دوبار نامزد دريافت جايزه اسکار شده بود.

ولی توجه مداوم مطبوعات به وزن او باعث شد تا شهرت تازه يافته اش را رها کند و در فيلم کينکی موذی بازی کند. سر صحنه همين فيلم او با شوهر اول خود جيمز تريپلتن آشنا شد.

در سال 2001 بار ديگر با فيلم آيريس نامزد اسکار شد. او در اين فيلم با جودی دنچ که رقيب او در اسکار بود همبازی شده بود. در سال 2005 هم بار ديگر با فيلم آفتاب ابدی ذهن بی عيب نامزد اسکار شد.

اکنون که سومين دهه عمرش را پشت سر گذاشته، با اعتماد به نفسی تازه يافته و در حاليکه مادر دو فرزند است با سام مندز کارگردان فيلم زيبای آمريکايی زندگی می کند.

کیت وينسلت به بی بی سی گفته است: "اعتقاد ندارم که بازيگر ها بايد در فيلم خيلی خوشگل به نظر بيايند. آنچه مهم است اين است که واقعی به نظر بيايند."

**

آشنایی با کیت وینسلت Kate Winslet در ویکی پدیای انگلیسی

آشنایی با نیکول کیدمن

نیکول کیدمن, ستاره محبوب هالیوود

نیکول کیدمن درسال 1967 در هونولولو در ایالت هاوایی متولد شد، پدرش پزشک و نظریه پرداز جنبش کارگری و مادرش ویراستار کتاب های پدرش بود.

وی دوران کودکی را در زادگاه پدرش در استرالیا گذراند و از چهارسالگی در این کشوربه کلاس باله رفت و پس از آن به موسسه تئاتر سیدنی راه یافت و در دانشگاه نیز به تحصیلاتش در زمینه تاریخ تئاتر ادامه داد.

در پانزده سالگی در ویدئو کلیپ خواننده استرالیایی پت ویلسون به نام Bop Girl ظاهر شد و از همان زمان بازی در سریالهای تلویزیونی را آغاز کرد و پس از آن به بازی در فیلم نیز پرداخت.

نخستین نقش اصلی او در سینما Dead Calm بود و پس از با تام کروز در فیلم روزهای تندر همبازی شد و با فیلم بتمن در سال 1995,برای همیشه بر سر زبان ها افتاد.

با این همه تا پیش از آخرین فیلم استنلی کوبریک، منتقدان چندان نظر مساعدی به بازیهای وی نداشتند، اما با بازی در چشمان کاملا بسته در سال 1999 ، بسیاری از منتقدان به تحسین وی پرداختند.

وی همچنین در فیلم مولن روژ به آوازخوانی نیز پرداخت و این امر وی را ترغیب کرد که به کار در این زمینه ادامه دهد، سال بعد وی در بریتانیا به همراه رابی ویلیامز ترانه "چیزی ابلهانه" را خواند که درصدر آهنگ های پرفروش کریسمس 2001 در این کشور جای گرفت.

نیکول کیدمن برای فیلم مولن روژ همچنین دو جایزه از ام تی وی دریافت کرد.

نیکول کیدمن که با تام کروز ازدواج کرده بود در همان سالی که فیلم چشمان کاملا بسته را به همراه وی بازی کرد، از وی جدا شد.

جایزه ها:

نیکول کیدمن برای فیلم ساعت ها جایزه اسکار بهترین بازیگری را دریافت کرد و برای همین فیلم نیز از جشنواره فیلم برلین جایزه خرس نقره ای و از آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.

چهار بار جایزه گلدن گلوب منتقدان و نویسندگان سینمایی خارجی در هالیوود را دریافت کرده است و از جشنواره های دیگر نیز جوایزی دریافت کرده است.

وی برای فیلم مولن روژ نیز نامزد جایزه اسکار بود که پیش از آن جایزه انجمن بازیگران سینمای آمریکا را برای آن دریافت کرده بود.

سورنا, سردار اشکانی

مهستی، خواننده ایرانی، درگذشت

مهستی، خواننده ایرانی در سن شصت سالگی به دلیل ابتلا به سرطان، در سانتا رزا در شمال کالیفرنیا درگذشت.

منبع: سایت فارسی بی بی سی

خدیجه دده بالا که بعدها با روی آوردن به خوانندگی نام هنری مهستی را برای خود برگزید، در سال 1946(1325) متولد شد. در نوجوانی استعدادش برای خوانندگی توسط پرویز یاحقی، یکی از مشهورترین موسیقی دان های ایران، کشف شد.

نخستین آوازهای او در مجموعه گلهای رنگارنگ که در دهه چهل از رادیو ملی ایران پخش می شد، به کارهای او اعتبار بخشید و او را به خواننده ای محبوب در دهه های چهل و پنجاه بین مردم بدل ساخت و به علاوه راه را برای ورود خواهر بزرگترش، هایده به عالم خوانندگی نیز باز کرد.

مهستی از ازدواج اول خود با خسرو ناظمیان، یک دختر به نام سحر دارد که در شمال کالیفرنیا زندگی می کند.

کمی پس از انقلاب ایران، مهستی به بریتانیا رفت و پس از چند سال به آمریکا مهاجرت کرد. در سال 2005 نیز آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه ها از وی برای 35 سال فعالیت در زمینه موسیقی سنتی و پاپ ایرانی تقدیر به عمل آورد.

از وی بالغ بر 35 آلبوم موسیقی از جمله: "هوای یار"، "آشفته"، "مسافر" و "گل امید" منتشر شده که اغلب آنها با استقبال روبرو شده است.

در بهمن ماه سال گذشته مهستی اعلام کرد که مبتلا به سرطان پیشرفته است و غفلت در درمان آن، سبب وخامت بیماری شده است و از این طریق از جامعه ایرانیان درخواست کرد تا در برابر عوامل سرطان زا و یا نشانه های این بیماری هوشیاری بیشتری به خرج دهند.

 تاثیر مهستی در موسیقی سنتی ایران غیرقابل انکار و با ارزش است و سرمایه موسیقی سنتی ایران محسوب می شود.

آشنایی با چارلز دیکنز, نویسنده نامدار انگلیسی

منبع: سایت کتاب نیوز