خبرگزاری فرانسه روز دوشنبه به نقل از روزنامه‌ای سوئیسی گفت منتظر الزیدی، خبرنگار عراقی که ماه گذشته به طرف جرج بوش کفش پرت کرد، قصد دارد از کشور سوئیس تقاضای پناهندگی کند.

مورو پوجا، وکیل اهل شهر ژنو، به روزنامه «لا تریبون دو ژنو» گفت خانواده این خبرنگار از طریق صلیب سرخ با او تماس گرفته و او قرار است این هفته «در نامه‌ای به وزارت خارجه تقاضا کنم به او پناهندگی بدهند».

به گفته این وکیل سوئیسی، کشور سوئیس می‌تواند «بدون موضع گرفتن له یا علیه حمله آمریکا به عراق» به منتظر الزیدی پناهندگی بدهد.

منتظر الزیدی، خبرنگار ۲۹ ساله شبکه‌ تلویزیونی البغدادیه،‌ در ۲۴ آذرماه در جریان آخرین سفر جرج بوش به عراق در مقام رئیس جمهور ایالات متحده و در نشستی خبری کفش‌هایش را به طرف او پرت کرد و بلافاصله به شهرتی جهانی رسید.

لحظه پرتاب کفش منتظر الزیدی، خبرنگار عراقی به سوی بوش، رییس جمهوری آمریکا

او پس از این کار که در فرهنگ عرب یکی از بدترین توهین‌ها به شمار می‌رود جرج بوش را «سگ» خواند.

دولت عراق  دربيانيه‌ای اين اتفاق را «شرم‌آور» خواند و گفت که «آن چه در نشست خبری اتفاق افتاد وجهه خبرنگاران عراقی و به طور کلی رسانه‌های عراق را خدشه‌دار کرده است».

آقای الزیدی در ابتدا قرار بود اواسط دی‌ماه در دادگاه مرکزی جنایی عراق حاضر شود، اما دادگاه بعدا محاکمه او را به تعویق انداخت.

منتظر الزیدی به اتهام «تعرض به یک رئیس دولت خارجی در جریان دیداری رسمی» محاکمه خواهد شد و در صورت محکوم شدن تا ۱۵ سال حبس در انتظار او خواهد بود.

مورو پوجا، وکیل سوئیسی، می‌گوید با وجود حمایت اکثر عراقی‌ها از عمل منتظر الزیدی او «دیگر نمی‌تواند بدون فشار زیاد به کار خبرنگاری ادامه دهد».

به گفته این وکیل سوئیسی، آقای الزیدی پس از اقامت گزیدن در ژنو «می‌تواند به عنوان خبرنگار در سازمان ملل کار کند».

مقر اروپایی سازمان ملل در شهر ژنو واقع است.

با این که جرج بوش در نشست خبری سرش را دزدید و کفش‌ها به او اصابت نکرد،‌ اغلب مردم در جهان عرب عمل این خبرنگار عراقی را به عنوان بهترین هدیه خداحافظی برای جرج بوش ستودند. 

روز سه شنبه، اول بهمن ماه سال جاری، باراک اوباما به عنوان چهل و چهارم‍ين رييس جمهور امريکا سوگند خواهد خورد. به خاطر این واقعه ی تاريخی، مجله PARADE از رييس جمهور منتخب که مردی خانواده دوست است خواست تا آن چه را برای دخترانش می خواهد در نامه ای بنويسد. در اينجا اين نامه را می خوانيد:

ماليا و ساشا ی عزيز!
می دانم که در دو سال گذشته روزهای خوشی را در کمپين تبليغاتی پشت سر گذاشته ايد، به پيک نيک و اجتماعات مردمی رفته ايد، و هر نوع خوراکی ای که شايد من و مادرتان نبايد اجازه می داده ايم خورده ايد. اما می دانم که هميشه هم برای شما و مادرتان آسان نبوده است، و هرچه قدر هم که برای سگ جديدتان هيجان زده هستيد، جبران تمام زمانی که از هم جدا بوده ايم را نخواهد کرد. می دانم که در اين دو سال چيزهای بسياری را از دست داده ام، و امروز می خواهم به شما کمی بيشتر در اين باره بگويم که چرا تصميم گرفتم خانواده مان را راهی اين سفر کنم.

وقتی مرد جوانی بودم، فکر می کردم تمام زندگی درباره ی من است – اين که چطور راهم را در دنيا پيدا خواهم کرد، موفق خواهم شد، و چيزهايی را که می خواهم به دست خواهم آورد. اما پس از آن شما دو نفر با تمام کنجکاويها و شيطنت هايتان پا به دنيای من گذاشتيد. با آن لبخندهايی که هميشه قلبم را گرم و روزم را روشن کرده اند. و ناگهان، تمام نقشه های بزرگی که برای خودم داشتم ديگر چندان مهم نبودند. به زودی دريافتم که بزرگ ترين لذت زندگيم، لذتی بود که در زندگی شما می ديدم. و فهميدم که زندگی ام ارزش چندانی نخواهد داشت مگر اين که بتوانم مطمئن باشم که شما تمام فرصت های خوشحالی و خرسندی را در زندگی تان داشته ايد. دخترانم، در نهايت اين چيزی بود که به خاطرش نامزد رياست جمهوری شدم: به خاطر چيزهايی که برای شما و تمام کودکان اين ملت می خواهم.

می خواهم تمام کودکانمان به مدرسه هايی بروند که توانايی آموزشی آن ها را داشته باشد- مدارسی که آن ها را به چالش بخواهد، به آن ها الهام دهد، و حسی از شگفتی درباره ی دنيای اطرافشان به آن ها تزريق کند. می خواهم شانس اين را داشته باشند که به دانشگاه بروند- حتی اگر پدر و مادرشان ثروتمند نيستند. و می خواهم که شغل های خوبی داشته باشند: شغل هايی که درآمد خوبی دارند و مزايايی مانند بيمه به آن ها می دهند، شغل هايی که به آن ها اين اجازه را می دهند که با کودکانشان وقت بگذرانند و با وقار بازنشسته شوند.

می خواهم مرزهای اکتشافات را گسترش دهيم تا شما بتوانيد تکنولوژی و اختراعات جديدی را ببينيد که زندگی مان را بهتر و سياره مان را پاکيزه تر و امن تر می کنند. و می خواهم مرزهای انسانيت را گسترش دهيم تا به چيزی فراتر از مرزبندی های نژادی، منطقه ای، جنسی و مذهبی برسيم که ما را از شناخت بهتر يکديگر باز می دارد.

گاهی بايد مردان و زنان جوانمان را به جنگ و موقعيت های خطرناک بفرستيم تا از سرزمينمان محافظت کنيم- اما وقتی چنين کاری کرديم، می خواهم مطمئن باشم که تنها به دليل خيلی موجهی بوده است، اين که تلاش کنيم تا اختلاف هايمان با ديگران را با آرامش و صلح حل کنيم، و هر آنچه از دستمان بر می آيد انجام دهيم تا از زنان و مردان ارتش مان محافظت کنيم. می خواهم تمام کودکان بدانند که نعمت هايی که اين امريکايی های شجاع برای آن می جنگند ارزان به دست نيامده است- که امتياز ويژه ی شهروندی اين سرزمين مسئوليت فراوانی با خود به همراه دارد.

اين درسی بود که وقتی هم سن و سال شما بودم مادربزرگتان به من آموخت، سطرهای آغازين بيانيه ی استقلال را برايم خواند و از مردان و زنانی گفت که برای برابری راهپيمايی کردند زيرا باور داشتند که کلماتی که دو قرن پيش در آن بيانيه آمده بايد معنايی داشته باشد.

او به من کمک کرد تا بفهمم که امريکا کشور بزرگی ست نه به خاطر بی عيب بودنش بلکه به اين خاطر که هميشه می تواند بهتر شود- و اين که کامل کردن کار ناتمام بی نقص کردن اجتماع مان به عهده ی تک تک ماست. اين مسئوليتی است که به فرزندانمان منتقل می کنيم، با هر نسل جديد به امريکايی که می خواهيم نزديک تر می شويم.

اميدوارم هر دوی شما اين کار را در دست بگيريد، غلط هايی که می بينيد را درست کنيد و تلاش کنيد فرصت هايی که خود داشته ايد را به ديگران بدهيد. نه فقط به خاطر اين که مجبور هستيد تا چيزی به کشوری برگردانيد که چيزهای فراوانی به خانواده ی ما داده است- هرچند چنين تعهدی داريد. اما به خاطر اين که به خودتان تعهد داريد. زيرا تنها زمانی که خود را به چيزی بزرگتر از خودتان متصل می کنيد، پتانسيل واقعی خود را در می يابيد.

اين چيزهايی ست که برای شما می خواهم- اين که در جهاتی رشد کنيد که هيچ محدوديتی برای روياهايتان وجود ندارد و چيزی نيست که نتوانيد به آن دست پيدا کنيد، اين که زنانی دلسوز و متعهد باشيد که به ساختن چنين دنيايی کمک می کنند. و می خواهم تمام کودکان تمام فرصت هايی که شما برای يادگيری، روياپردازی و رشد کردن در اختيار داشته ايد، داشته باشند. به اين دليل است که خانواده مان را راهی چنين ماجراجويی بزرگی کردم.

به هر دوی شما افتخار می کنم. بيش از آن چه که بدانيد دوستتان دارم. و هر روز به خاطر صبر، وقار، مهربانی و شوخ طبعی تان متشکرم و اين در حاليست که خود را برای شروع زندگی جديدمان در کاخ سفيد آماده می کنيم.

با عشق، پدر

شیخ عبدالعزیز آل شیخ مفتی اعظم عربستان با اشاره به اینکه ازدواج دختران در سن 10 سالگی حلال است، گفت که در بسیاری از رسانه های گروهی از ازدواج دختران در سن کم می شنویم اما باید دانست که شرع به زنان ظلم نکرده است. وی در ادامه  شیوه گذشتگان و نیاکان را متذکر شد و افزود: مادران ما و مادربزرگان ما درحالی که بیش از 12 سال نداشتند ازدواج کردند و می توانستند وظایف خانه داری خود را انجام دهند.

آنچه که دانشمندان در خصوص کشف نانو الماسها به آن دست یافته اند حاکی از آن است که احتمالا ستاره بزرگی منفجر شده و نتیجه آن چیزی جز یخبندان ناگهانی هزار ساله نبوده است. به دنبال این شرایط سخت اقلیمی ماموت های ساکن در آمریکای شمالی نابود شده اند.

به نظر می رسد تأیید نابودی ماموتها به واسطه برخوردهای فضایی اکنون جذابیت بیشتری پیدا کرده باشد چون پیش از این دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که دایناسورها نیز در 65 میلیون سال پیش و به دلیل همین برخوردهای فضایی منقرض شدند.

به گزارش مهر، یافته‌های اخیر دیرینه‌شناسان در مورد ماموت‌های چند هزار ساله نشان داده است آخرین بازماندگان این نسل از جانوران در سرزمین‌های آمریکای شمالی می‌زیسته‌اند.

چرا تقریبا تمام قهرمانان شطرنج از میان مردان هستند؟ شاید پاسخ بسیاری از مردان به این پرسش چنین باشد: خب، مردان باهوش‌ترند. پژوهشگران انگلیسی، چنین ادعایی را که مردان در شطرنج از زنان باهوش‌تر هستند، بی‌اساس می‌دانند.

تا کنون هیچ زنی به قهرمانی مسابقات جهانی شطرنج نرسیده است. گذشته از این‌که نام کمتر زنی در این سطح از مسابقات شطرنج‌بازی به چشم می‌خورد. به نظر می‌رسد شطرنج مردانه است. دست‌کم، آمار چنین می‌گویند. در نتیجه جای تعجب ندارد که در لیست صد شطرنج‌باز برتر آلمان هم، تنها نام یک زن به چشم می‌خورد.

تسلط به این بازی که آمیزه‌ای از محاسبات ریاضی است، نیازمند دقت و هوشیاری فراوان است. در نتیجه برتری مردان هم در این عرصه، نشانی از بالاتر بودن ضریب هوشی آنان نسبت به زنان تعبیر می‌شود. البته هر از گاهی دلایل فرهنگی هم برای توجیه این برتری چشم‌گیر، مطرح می‌شوند.

یک زن به شانزده مرد

پژوهشگران انگلیسی ثابت می‌کنند که هر دوی این تعابیر: بالا بودن ضریب هوشی مردان و دلایل فرهنگی، تا واقعیت فاصله زیادی دارند. یک گروه از محققان انگلیسی که در این زمینه تحقیق کردند، می‌گویند، برتری مردان در مسابقات شطرنج در اصل یک دلیل دارد. دلیلی ساده و پیش‌پا افتاده: بی‌علاقه‌گی زنان به شطرنج.

این تیم تحقیقاتی که در دو دانشگاه معتبر اروپا، دانشگاه آکسفورد انگلیس و دانشگاه توبینگن آلمان کار می‌‌کند، در گام نخست به بررسی آمار شطرنج‌بازان پرداخته است. به عنوان مثال، در انجمن شطرنج‌بازان آلمان که ۱۲۰ هزار عضو دارد، نسبت زنان به مردان، یک به شانزده است. در نتیجه در سی‌هزار مسابقه‌ای که این انجمن در طول سال برگزار می‌کند، آمار شرکت‌کنندگان زن به مراتب کمتر از مردان است.

ارتباط ضریب هوشی با جنسیت

این تیم تحقیقاتی سپس به مقایسه صد مرد و صد زن برتر انجمن شط‌رنج‌بازان آلمان پرداخته است. جالب این‌جاست که در نتیجه کلی این تحقیق تفاوت محسوسی مشاهده نمی‌شود. گذشته از آن‌که سه زن برتر لیست در مقایسه با مردان هم‌تزار خود، نمرات بهتری کسب کردند. در ۷۰ رتبه بعد، مردان بهتر از زنان و مجددا در ۲۰ رتبه آخر، زنان بهتر از مردان بودند.

پژوهشگران انگلیسی معتقدند، این تحقیق همانند نتیجه تحقیقی که تابستان گذشته در آمریکا و با شرکت ۷ میلیون دانش‌آموز صورت گرفت، ثابت می‌کند که جنیست با ضریب هوشی ارتباط مستقیمی ندارد. 

در تحقیقی که تابستان سال ۲۰۰۸ در مدارس آمریکا صورت گرفت، پژوهشگران با مقایسه نمرات و علاقه‌مندی دانش‌آموز دختر و پسر در دروس ریاضی، هندسه و ورزش، به این نتیجه رسیدند که ضریب هوشی بالا، هیچ ربطی به جنسیت ندارد.

شما چگونه فکر می‌کنید؟ در نظرسنجی زیر شرکت کنید!

شركت صفحه‌پركنى «موتاون» يا صداى موسيقى پاپ سياه‌پوستان آمريكا، نيم قرن پس از آغاز به كار خود در روز ۱۲ ژانويه ۱۹۵۹ میلادی، پنجاهمين سال فعاليت‌هاى خود را جشن مىگيرد.

موتاون در به شهرت رساندن برخى از چهره‌ها و گروه‌های مشهور موسيقى پاپ آمريكا، کسانی مانند مايكل جكسون، استيوى واندر، گروه فورتاپز و دايانا راس، نقش اصلی را بر عهده داشته است.

شركت صفحه پركنى موتاون كه پایه‌گذار تحولی در صحنه موسيقى روز سياه‌پوستان آمريكا و نیز جنبشى مردمى ازسوى آفريقايىتبارهاى آمريكايى در صحنه موسيقى پاپ  آن زمان بود، امروز در آستانه پنجاهمين سالگرد پيدايش، همچنان شهرت و نفوذ خود را حفظ کرده است.

برخى از معروف‌ترين ترانه‌هاى تاريخ موسيقى پاپ آمريكا از محصولات شركت صفحه‌پركنى موتاون به شمار مى رود.

شركت كوچك صفحه پركنى «موتاون»  كار خود را از يك  بالاخانه محقر در شهر ديترويت، در منطقه اى كه به نام «هيتزويل يو اس اى » معروف است آغاز كرد. 

اين بالاخانه امروز بخشى از موزه « موتاون » محسوب مىشود كه  بنا به گفته «اسموكى رابينسون» كه زمانى رياست موتاون را نيزبه عهده داشته « تنها شركت صفحه‌پركنى‌ای بود كه براى نخستين بار در تاريخ توليد موسيقى آمريكا، تماما به سياه‌پوستان اين كشور تعلق داشت و منافع آن نيز به خود آن‌ها تعلق مىگرفت.»

موتاون با صاحبانى سياه‌پوست، كار خود را با ۸۰۰ دلار آغاز كرد. اما اين شركت كوچك بعدها توانست به نوعى چهره موسيقى آمريكا را براى هميشه عوض كند.

عبدل دوك فخير، تنها بازمانده گروه چهارنفرى « فورتاپز»، مىگويد: «در آن دوران ما همه  براى پيشرفت بيشتر به يكديگر كمک مى كرديم، درعين حال روى صحنه نيز رقباى سرسخت  همديگر محسوب مىشديم و براى رسيدن به صدر ترانه‌هاى پرفروش سال با هم يك مسابقه هميشگى داشتيم.»

ديوارهاى ساختمان قديمى و موزه موتاون امروزه با عكس‌هايى از« استيوى واندر كوچك»، نامى كه در روزهاى اول معروفيت بر او گذاشته شده بود، ماروين گى یا گروه تمپتيشن، كه در آن جا نخستين ترانه‌هاى خود را ضبط كرده‌اند، پوشيده شده است.

ساختمانى که برخى از برجسته‌ترين هنرمندان آفريقايى‌تبار آمريكا در آن زندگی می‌کردند و خود را اعضاى يك خانواده بزرگ مىدانستند.

آن‌ها  ضمن ضبط آهنگ‌هاى معروف خود، در اوقات بيكارى روى ميز كهنه‌اى به بازى پينگ‌پنگ مى‌پرداختند. اما مشوق اصلى آن‌ها همان همبستگى و عشق شديدى بود كه به موسيقى داشتند.

بنابر گفته «آيوى هانتر»، از آهنگ‌سازان شركت صفحه‌پركنى موتاون: «در آن دوران    موتاون در ديترويت به اندازه صنايع اتومبيل‌سازى اين شهر، گاهی حتى  بيشتر، فعاليت داشت و هر سال‌، صدها صفحه محبوب و موفق توليد مىكرد.»

موتاون از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۲ ميلادى، يعنى زمانى كه اين  كمپانى به شهر لس آنجلس نقل مكان كرد، به طور ۲۴ ساعته  به توليد و پخش صفحه اشتغال داشت. توليدات این شرکت بارها در صدر فهرست پرفروش‌ترين و محبوب‌ترين آثار موسيقى روز  قرار گرفت و صدها جايزه براى هنرمندان آن به ارمغان آورد.

برى گوردى، پايه گذار موتاون كه به علت كهولت سن نتوانست در مراسم شهر ديترويت شركت كند، در پيامى  خطاب به همكاران خود گفت :«  خداوند آدم‌هاى خيالباف، آرزوهاى اين آدم‌هاى خيال‌باف و نتايج  اين آرزوها را تماما از  بلايا حفظ كند. »

یونیسف، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، امروز (15 ژانویه)، گزارش سالیانه خود را درباره وضعیف کودکان جهان منتشر کرد.

در جدول یونیسف که شامل 189 کشور جهان می شود، ایران در رده 83، افغانستان در رده دوم و تاجیکستان در رده 54 قرار دارند. جایگاه کمترین میزان مرگ و میر در این جدول (رده 189)، متعلق به کشورهایی مانند آندورا، ایسلند، سنگاپور و سوئد است.

در این گزارش، با عنوان "وضعیت کودکان جهان"، آمده است که بچه دار شدن همچنان یکی از مخاطرات بهداشتی برای زنان در کشورهای در حال توسعه است.

در گزارش جدید یونیسف خطر جانی که زایمان ممکن است برای زنان در بر داشته باشد بین کشورهای فقیر و غنی مقایسه شده است. بنا به این گزارش، این خطر برای زنان کشورهای فقیر بسیار بیشتر است. یونیسف همچنین می گوید که نوزادان در کشورهای فقیر خیلی بیشتر با خطر مرگ مواجه هستند.

هر ساله پانصد هزار زن در سراسر جهان به خاطر مشکلات زایمان و یا دوره بارداری جان خود را از دست می دهند و چهار میلیون نوزاد نیز می میرند. اغلب این مرگ و میرها در فقیرترین کشورهای جهان رخ می دهد.

در همین حال، یونیسف میزان مرگ و میر در میان کودکان زیر پنج سال را شاخصی مهم در نشان دادن وضعیت کودکان جهان می داند و کشورهای جهان را به لحاظ میزان این نوع مرگ و میرها دسته بندی کرده است.

در این جدول، کشورهایی که بالاترین میزان مرگ و میر را در سال 2007 داشته اند در صدر و کشورهایی که کمترین مرگ و میر کودکان زیر پنج سال را داشته اند در انتهای جدول قرار گرفته اند.

در جدول یونیسف که شامل 189 کشور جهان می شود، ایران در رده 83، افغانستان در رده دوم و تاجیکستان در رده 54 قرار دارند. جایگاه کمترین میزان مرگ و میر در این جدول (رده 189)، متعلق به کشورهایی مانند آندورا، ایسلند، سنگاپور و سوئد است.

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل می گوید که پیشرفت در کاهش مرگ و میر در میان کودکان زیر پنج سال، هم طراز پیشرفت در مراقبت های بهداشتی از مادران و نوزادان آنها نبوده است.

یونیسف می گوید احتمال مرگ در میان زنان نیجر، در غرب قاره آفریقا، در دوره بارداری و زایمان حدود 14 درصد است. این احتمال در کشورهای ثروتمند کمتر از یک در هشت هزار نفر است.

بنا به این گزارش در حالی که میزان بقای نوزادان بهتر شده است، پیشرفت در مراقبت های بهداشتی تاثیر چندانی در کاهش مرگ و میر مادران نداشته است.

در کشورهای نیجر و مالاوی برای نمونه از سال 1990 به این سو میزان مرگ و میر کودکان زیر پنج سال نصف شده اما میزان بقای مادران آنها به این اندازه متحول نشده است.

یونیسف می گوید نه تنها مراقبت های پزشکی نقش کلیدی در کاهش مرگ و میر مادران و نوزادان آنها در کشورهای در حال توسعه دارد بلکه همچنین آموزش و فرصت های برابر در این کشورها می تواند از خطرات جانی برای آنها بکاهد. یونیسف می گوید که برای شروع، مراقبت های پزشکی از مادران و نوزادن آنها در اولین روزهای پس از تولد کودک باید بهبود یابد چون در آن روزها بسیار آسیب پذیر هستند.

مقامات بلندپایه بانک مرکزی اروپا و پارلمان اروپا برای برگزاری مراسم دهمین سالگرد یورو، پول واحد اروپا، در استراسبورگ گرد آمده اند.

اول ژانویه 1999 نرخ ارزهای بیشتر کشورهای مهم اروپایی، از جمله مارک آلمان، فرانک فرانسه و گیلدر هلند تثبیت و با یکدیگر مرتبط شد.

در حالی که 10 سال پیش یازده کشور در مراسم معرفی یورو حضور داشتند اکنون این واحد پول به یکی از مهم ترین واحدهای پول رایج دنیا تبدیل شده است و شانزده کشور اروپایی از آن استفاده می کنند. آخرین کشور اروپایی که پول رایج خود را به یورو تغییر داد، کشور اسلواکی بوده است.

بخش هایی از اروپا که واحد پول رایج آنها یوروست به منطقه یورو شهرت یافته است.

طرفداران یورو می گویند که واحد پول اروپا به سرعت توانسته خود را به یکی از مهمترین واحدهای پولی جهان تبدیل کند و نقل و انتقالات تجاری و مسافرتی را برای میلیون ها اروپایی آسانتر کرده است.

اما منتقدان یورو می گویند که این طرح کشورهای منطقه یورو را از ابزار اداره اقتصاد خود محروم کرده است.

منتقدان می گویند که برخی از اقتصادهایی که در منطقه یورو قرار دارند، مانند اسپانیا، در حال حاضر در وضعیت خوبی قرار ندارند چون اختیارات تعیین نرخ بهره خود را واگذار کرده اند و در ضمن قادر هم نیستند که ارزش واحد پول خود را کاهش دهند.

نرخ بهره در منطقه یورو توسط بانک مرکزی اروپا تعیین می شود.

سهم یورو در ذخیره های بانک های مرکزی جهان به طور فزاینده ای رو به افزایش بوده است گرچه که هنوز به پای دلار آمریکا نرسیده است.

یورو در طی عمر خود فراز و نشیب های متعددی داشته است. به طور مثال در حالی که در سال 2000 در مقابل دلار خیلی ضعیف بود ارزش آن در سال گذشته میلادی قبل از آنکه بار دیگر افت کند، تقریبا دو برابر دلار شد.

منطقه یورو برای اولین بار از زمان به گردش درآمدن یورو، در حال حاضر با رکود اقتصادی مواجه است.

ایالات متحده با آغاز گزینش کارشناسان داوطلب، دست به یکی از مهم ترین و وسیع ترین پژوهش ها در رابطه با کشف عوامل محیطی و بیولوژیکی که منجر به ایجاد بیماری و اختلالات در بزرگسالی می شود خواهد زد. در این تحقیقات عواملی که این افراد در کودکی در معرض آن قرار گرفته اند یافته می شود. این برنامه پژوهشی وضع بهداشت کودکان، و رشد و نمو انسان ها را از دوران تولد تا سن 21 سالگی مورد بررسی دقیق قرار می دهد.

سازمان ملی پژوهش در مورد بهداشت کودکان، در نهایت شرایط جسمانی بیش از 100 هزار نوزاد را در سراسر ایالات متحده مورد پژوهش و تحقیقات قرار خواهد داد.

پژوهشگران در نظردارند تا از آب، هوا و خاک منازلی که زنان چند ماه اول بارداری خود را در آن می گذرانند نمونه برداری کنند. این نمونه برداری هم چنین شامل آزمایش خون، ادرار و رشته هایی از موی سر این زنان باردار نیز می شود.

در این آزمایش ها، پژوهشگران به دنبال دلایل بروز بیماری هایی چون آسم، سرطان خون و سرطان مغز خواهند بود.

دواین الکساندر، مدیر انستیتوی ملی بهداشت کودکان و رشد و نمو انسانی در مریلند معتقد است این پژوهش ها ظرف چند سال می توانند نتایج مهم و اطلاعات ارزشمندی در این زمینه به دست دهند:« در وهله اول، این تحقیقات خواهد توانست دیدگاه های تازه ای در مورد اختلالات و بیماری های وابسته به زمان تولد و ماه های اول زندگی نوزادان از جمله تولد زودرس و عوارض ناشی از آن در اختیار ما بگذارد. در نهایت، این پژوهش ها ما را به مراحل تشخیص بیماری و اختلالاتی که در بزرگسالی در این کودکان بروز می کند می رساند. بیماری هایی که به اعتقاد بسیاری از این پژوهشگران در نتیجه وقایع و تجربیات روزها و ماه های نخستین زندگی بروز می کند.».

شرکت کنندگان در این پژوهش در بیش از 40 مرکز مختلف در شهرها و روستا های سراسر کشور مورد آزمایش قرار خواهند گرفت. یکی از اولین اماکن انتخاب داوطلبان، دانشگاه کارولینای شمالی است که کار آن پژوهش و تحقیق در مورد نوزادان در مناطق روستایی خواهد بود. مرکز دیگر، ناحیه کوئینز، یک منطقه پرجمعیت در حومه نیویورک می باشد.

فیلیپ لندریگان از دانشکده پزشکی ماونت سینای معتقد است شرکت کنندگان از منطقه کوئینز نیویورک می توانند جنبه های نوینی از سلامت و بهداشت آمریکا را در اختیار پژوهشگران بگذارند: «بیش از پنجاه درصد از زنانی که در مرکز کوئینز مورد پژوهش قرار خواهند گرفت در خارج از آمریکا زاده شده اند. بنابراین این تحقیقات می تواند نتایج و اطلاعات شگفت آوری در اختیار ما بگذارد.»

هزینه این تحقیقات توسط انستیتوی بهداشت عمومی، مرکز کنترل بیماری ها و مرکز حفاظت از محیط زیست ایالات متحده تامین خواهد شد.

گیلانیکا: یکی از ناب ترین و جذاب ترین خبرهایی که تاکنون خوانده ام. درود بر نیک اوت؛ پاینده کیم فوک 

نیک اوت، عکاس حرفه ای، شاهد بعضی از مهمترین خبرها در طی ۴۰ سال گذشته بوده است. خبرهایی مانند جنگ ویتنام و یا محاکمه چهره های سرشناس هالیوود که به دردسر افتاده اند.

نیک اوت، برای گرفتن عکسی از کیم فوک، دختر بچه هراسانی که پس از انفجار بمب های ناپالم، دچار سوختگی شده و در حال فرار از روستایش است، شهرت جهانی پیدا کرد.

این عکس که در سال ۱۹۷۲ گرفته شد، جایزه پولیتزر را برای اوت به ارمغان آورد.

عکاس در زمان گرفتن آن عکس فقط ۲۱ سال سن داشت، ولی در همان زمان، یک خبرنگار با تجربه مناطق جنگی بود.

او آرمان های برادرش، خبرنگار آسوشیتد پرس که در سال ۱۹۶۵ در دلتای مکونگ کشته شده بود را دنبال می کرد.

اوت در سن ۱۵ سالگی موفق شد شغلی در تاریکخانه خبرگزاری آسوشیتد پرس بیابد. او به عکاسان منطقه برای ظهور عکس هایشان کمک می کرد.

در سن ۱۶سالگی، او دوربین به دست برای ثبت تصاویر پا به خطر می گذاشت.

اوت می گوید : « هر بار که من عکسی می گرفتم، خبرنگار آسوشیتد پرس می گفت این عکس خیلی خوب است، اجازه می دهی از آن استفاده کنیم؟ و من می گفتم بله، البته.»

تصاویر او از زندگی در سایگون در دوران جنگ، بر روی خط خبرگزاری آسوشیتد پرس قرار می گرفت و به سرعت در روزنامه ها منتشر می شد.

ظرف مدت کوتاهی، اوت به عنوان یک عکاس تمام عیار مناطق جنگی، از ویتنام جنوبی به سوی کامبوج در لائوس سفر می کرد.

در هشتم ژوئن سال ۱۹۷۲، در یکی از سفرهایش به روستای ترانگ بانگ، نزدیک منطقه ای که توسط چریک های ویت کنگ تسخیر شده بود، او از بمباران یک هواپیما، عکس گرفت.

عکاسان تصور می کردند این روستا که در آتش شعله ور شده بود، خالی از سکنه است.

ولی به زودی شاهد فرار روستاییان وحشت زده بودند که هراسان در جاده می دویدند.

یک زن، کودک بی جانی را در آغوش گرفته بود و کیم فوک، دختر بچه ۹ ساله، در حالی که لباس های غرق در آتش را از تن به در می آورد، هراسان در کنار برادرش می دوید و فریاد می کشید.

اوت از این صحنه عکس گرفت، دوربین خود را به زمین گذاشت و به نجات دخترک شتافت. او دختربچه را به بیمارستان رساند و جان او را نجات داد.

آن عکس به نمادی از جنگ ویتنام تبدیل شد که یادآور تاثیرات دردناک جنگ بر مردم غیر نظامی بود.

آن دختر جوان در کوبا مشغول تحصیل شد و همان جا با یک مرد ویتنامی ازدواج کرد.

در سال ۱۹۹۲، این زوج به کانادا مهاجرت کردند. فوک هم اکنون همراه شوهر و دو فرزند خود در تورنتو سکونت دارد.

کیم، اوت را « عمو نیک » می نامد و هنوز دوستی بسیار نزدیکی با هم دارند.

پس از سقوط سایگون در سال ۱۹۷۵، نیک اوت درخبرگزاری آسوشیتد پرس در توکیو مشغول به کار شد و بعد از آن در سال ۱۹۷۷ برای کار در دفتر خبرگزاری وارد لس آنجلس شد.

در طی ۳ دهه گذشته، اوت از آتش سوزی ها، زمین لرزه ها، حوادث ورزشی و چهره های سرشناس هالیوود عکس گرفته است.

او می گوید در این حرفه، هر روز با روز دیگر متفاوت است و او این تنوع را دوست دارد.

در سال گذشته، عکس دیگری از نیک اوت در سراسر جهان به معرض نمایش گذاشته شد.

این عکس، پاریس هیلتون، چهره سرشناس هالیوود را نشان می داد که در حالیکه دست بند بر دست دارد روانه زندان است.

 پاریس هیلتون که یک بار به دلیل رانندگی در حین مستی بازداشت و به قید ضمانت آزاد شده بود، بار دیگر به دلیل شکستن تعهد خود دستگیر و به زندان محکوم شد.

اوت این عکس را در هشتم ژوئن گرفت.

۳۵ سال پیش دقیقا در چنین روزی او مشهورترین عکس خود از جنگ ویتنام را گرفت.

هم اکنون در سن ۵۷ سالگی، می توان اوت را در گوشه کنار شهر لس آنجلس، در حال عکاسی یافت.

یک روز او از آرنولد شوارتزنگر، فرماندار کالیفرنیا عکس می گیرد و روز دیگر، او در حال عکاسی از حیوانات باغ وحش لس آنجلس است.

اوت می گوید عاشق کارش است ولی با این وجود برای گزارش های مناطق جنگی ابراز دلتنگی می کند و امیدوار است که روزی دوباره از مناطق جنگی گزارش تهیه کند.

نیک اوت، روزانه بیش از ۱۰۰ عکس می گیرد که بسیاری از آنها طی چند دقیقه بر روی اینترنت قرار می گیرند و ظرف چند ساعت در روزنامه های سراسر جهان به چاپ می رسند.

بنا به گفته اوت، راز گرفتن تصاویر خوب، داشتن حسن انتخاب است.

او این درس را در دوران جنگ ویتنام، از دوست نزدیک و عکاس مشهور، ادی آدامز آموخت.

آدامز در سال ۱۹۶۸، برای عکسی که نشان می داد یک مقام پلیس، شخصی را به اتهام ویت کنگ بودن اعدام می کند، جایزه پولیتزر را دریافت کرد.

اوت می گوید در جایی که سایر عکاسان چندین حلقه فیلم مصرف می کنند، او تنها از یک حلقه فیلم استفاده می کند.

او سال ۱۹۷۲، روزی که روستای ترانگ بانگ بمباران شد را به خاطر می آورد.

در آن روز عکاسان بسیاری در صحنه حضور داشتند ولی اکثر آنها تمام فیلم های خود را مصرف کرده بودند و به همین دلیل فرصت عکاسی از بهترین صحنه را از دست دادند.

این امر به نیک اوت فرصت داد که جالب ترین تصاویر را برای آیندگان ثبت کند.

کلود بری، فيلمساز، تهيه کننده، بازيگر و فيلمنامه‌نويس معروف فرانسوی و خالق آثار بزرگی چون «ژان دوفلورت» و «مانون چشمه» دوشنبه صبح در اثر سکته مغزی در ۷۴ سالگی در پاريس درگذشت.

کلود بری نزديک به ۵۰ سال در سينما فعاليت کرد. او از سال ۱۹۵۳ تاکنون در ۲۷ فيلم ايفای نقش کرد، ۲۳ فيلم ساخت، ۳۸ فيلم تهيه کرد و سه فيلمنامه نوشت.

او در سال ۱۹۳۴ در پاريس به دنيا آمد. ابتدا در عرصه تئاتر به عنوان بازيگر حضور داشت و با کارگردانان معروفی در تئاتر فرانسه چون ژاک پير و ژاک رويسو کار کرد. در همين زمينه نيز جايزه «تولد يک ستاره» را در بخش بازيگری تئاتر به دست آورد.

بری که شيفته بازيگری بود بعدها در نقش های کوتاهی ظاهر شد، از جمله در «قاتلين در کوپه خواب» (۱۹۶۵) ساخته کوستا گاوراس يونانی و «کن‌کن فرانسوی» (۱۹۵۵) ساخته ژان رنوار، اما از اين نقش‌های کوتاه راضی نبود و ميگفت: «۲۹ سال دارم، نقش‌های کوتاه، نقش های کوتاه... ديگر نمي‌توانم. پدرم مي‌گفت آدم بهتر است ولگرد خيابان باشد تا بازيگر بيکار.» به همين خاطر به شکل جدی به فيلمسازی روی آورد.

بری نخستين فيلم کوتاهش «جوجه» را در سال ۱۹۶۳ ساخت و در همان گام نخست هم جايزه جشنواره ونيز را به دست آورد و هم سه سال بعد در  ۱۹۶۶جايزه اسکار بهترين فيلم کوتاه را دريافت کرد.

صاحب‌نظران کلود بری را پدرخوانده سينمای فرانسه می‌دانند. او هم در عرصه سينمای مؤلف و هم در عرصه سينمای عامه‌پسند موفق بود.

بری در طول زندگی هنری خود فيلم‌های سينماگران بزرگی چون رومن پولانسکی، برتران بليه، پاتريس شرو، کلود سوته، ژان ژاک آنو، ميلوش فورمن، پدرو آلمادوبار و بسياری ديگر را تهيه کرد.

آخرين فيلمی که او تهيه کرد با عنوان «به خانه استيکس‌ها خوش آمديد» ساخته دنی بون بود که سال گذشته به روی پرده سينماهای فرانسه رفت و به دومين فيلم پربيننده تاريخ سينمای فرانسه تبديل شد.

بری همچنين دو سال پيش تهیه کنندگی فيلم «راز دانه» يا «کوسکوس» ساخته عبدالطيف کچيچ تونسی‌الاصل را بر عهده داشت که برنده جايزه سزار فرانسه شد.

«بوسه ها» (۱۹۶۴)، «سينمای پدر» (۱۹۷۰)، «دوستتان دارم» (۱۹۸۰)، «ژرمينال» (۱۹۹۳) و «زن خدمتکار» (۲۰۰۱) از جمله ديگر فيلم هايی هستند که کلود بری کارگردانی کرده است.

بری که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ مسئوليت سينماتک فرانسه را به عهده داشت به هنگام مرگ در حال ساختن فيلمی کمدی به نام «گنج» بود.

نيکولا سرکوزی، رئيس جمهور فرانسه، در پيامی به مناسبت درگذشت کلود بری نوشت: «شخصيت افسانه‌ای سينمای فرانسه ما را ترک گفت. او سفير هنر هفتم فرانسه در جهان بود.»

قرارگیری سیاره درخشان ماه طی روزهای گذشته در نزدیک ترین قسمت از مدارش به دور زمین، منظره ای زیبا و بی نظیر آسمانی برای زمینیان به ارمغان آورد.

تمام کسانی که ماه را طی چند روز گذشته مشاهده نکرده اند تا آخر سال 2009 قادر نخواهند بود مجددا چنین چهره ای را از این سیاره شگفت انگیز ببینند. طی روزهای گذشته ماه در نزدیک ترین و بزرگترین حالت خود قرار داشته و تقریبا از تمامی نقاط زمین قابل مشاهده بود. دلیل این افزایش سطح کاهش غیر طبیعی فاصله ماه از زمین اعلام شده است که دلیل این کاهش فاصله نیز با مدار چرخش بیضوی شکل این سیاره به دور زمین در ارتباط است. در تصویر فوق که توسط یک دوربین دیجیتال معمولی از طلوع ماه بر فراز کوه های آلپ در جنوب فرانسه به ثبت رسیده است ماه 30 درصد بزرگتر و در طول شب درخشانتر از سابق به نظر می آید. ماه دسامبر سال 2008 آخرین باری بود که در سال گذشته ماه در کامل ترین و بزرگترین حالت خود قرار داشت.

عکس قوی فريادکش با نام علمی  Cygnus Cygnus

عکس قوی گنگ با نام علمی Cygnus olor

مهاجرت بيش از 7 هزار قطعه قوی فريادكش و گنگ به پناهگاه حيات وحش سلكه واقع در ضلع جنوب شرقي تالاب بندر انزلی