پ

عکسی از آرامگاه کوروش بزرگ 

مطلب مرتبط:

متن منشور کوروش بزرگ

این منشور، استوانه‌ای سفالی است که فرمان کوروش بزرگ، پادشاه هخامنشی در مورد رفتار کوروش با مردم بابل پس از فتح این شهر با خط میخی بر آن نوشته شده است. این فرمان به دلیل مضمون انسان دوستانه‌اش توسط عده‌ای از کارشناسان به عنوان نخستین سند حقوق بشر تاریخ معرفی می‌شود.

تصویری ا زمنشور کوروش بزرگ، پادشاه  هخامنشی

متن منشور کوروش بزرگ، پادشاه هخامنشی:

"  منم كوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اكد، شاه چهارگوشه ی جهان. پسر كمبوجيه، شاه بزرگ ... نوه كورش، شاه بزرگ ... نبيره چيش پيش ، شاه بزرگ . . .

آنگاه كه بدون جنگ و پيكار وارد بابل شدم، همه مردم گام های مرا با شادمانی پذيرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهرياری نشستم، مردوك خدای بزرگ دل  های پاك مردم بابل را متوجه من كرد... زيرا من او را ارجمند و گرامی داشتم.

ارتش بزرگ من به آرامی وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم اين شهر و اين سرزمين وارد آيد.

برده داری را بر انداختم ، به بدبختی های آنان پايان بخشيدم. وضع داخلی بابل و جايگاه های مقدسش قلب مرا تكان داد... من

نيازارند. فرمان دادم كه هيچكس اهالی شهر را از هستی ساقط نكند. فرمان دادم كه همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را

مردوك خدای بزرگ از كردار من خشنود شد... او بركت و مهربانياش را ارزانی داشت . ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستوديم. . .

من همه شهرهايی را كه ويران شده بود از نو ساختم. فرمان دادم تمام نيايشگاه هايی را كه بسته شده بود، بگشايند. همه خدايان اين نيايشگاه ها را به جاهای خود بازگرداندم.

همه مردمانی را كه پراكنده و آواره شده بودند، به جايگاه های خود برگرداندم و خانه های ويران آنان را آباد كردم.

همچنين پيكره خدايان سومر و اكد را كه نبونيد بدون واهمه از خدای بزرگ به بابل آورده بود، به خشنودی مردوك خدای بزرگ و به شادی و خرمی به نيايشگاههای خودشان بازگراندم، باشد كه دلها شاد گردد.

بشود كه خدايانی كه آنان را به جايگاه  های مقدس نخستينشان بازگرداندم، هر روز در پيشگاه خدای بزرگ برايم زندگانی بلند خواستار باشند...

من برای همه مردم جامعه ای آرام مهيا ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا كردم. "

پس از سال ها انتظار و ارائه درخواست ثبت جهانی نوروز به سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد - یونسکو - سرانجام هشتم مهر ماه مهمترین جشن باستانی ایرانیان به ثبت جهانی رسید.

درخواست ثبت نوروز به عنوان میراث غیر ملموس جهانی تقاضای مشترک کشورهای ایران، هند، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، قزاقستان، پاکستان و ترکیه بود.

ثبت جهانی نوروز با نمایندگی ۷ کشور از کشورهای برگزار کننده این مراسم و مدیریت ایران در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربیانجام شد. اما در این میان جای دو کشور مهم برگزار کننده نوروز یعنی افغانستان و تاجیکستان خالی بود.

بر اساس گزارش ها،  افغانستان به تازگی به کنوانسیون میراث ناملموس جهانی ملحق شده و نتوانسته خود را برای همکاری در این پرونده آماده کند اما به عنوان یکی از مهمترین کشورهای برگزار کننده نوروز سهم قابل ملاحظه ای در جهانی شدن این جشن دارد. 

نوروز همواره عید سال نو در افغانستان بوده اما در دوره اشغال این کشور توسط ارتش سرخ و سپس تسلط طالبان بر این کشور، برگزاری آن با مشکلات و محدودیت هایی همراه بوده است.

با این همه اهتمام جهانی به مسائل افغانستان و همچنین توجه به آئین و رسوم این کشور پس از سقوط طالبان باعث شد که برگزاری نوروز هم در این کشور مورد توجه جهانی قرار گیرد و شناخت تازه ای از این جشن باستانی به دست دهد.

در عین حال دیگر کشور فارسی زبان منطقه یعنی تاجیکستان هم به دلیل این که عضو کنوانسیون میراث ناملموس جهانی یونسکو نیست، از حضور در این پرونده بازمانده است.

به دنبال فروپاشی اتحاد شوروی و کسب استقلال کشورهای عضو آن تجلیل از جشن نوروز بجز تاجیکستان در کشورهای دیگر آسیای میانه، یعنی ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و ترکمنستان نیز جایگاه خاصی را کسب کرده است.

هرچند نوروز جشن ملی مردم آریایی محسوب می شود، ولی در طول تاریخ تجلیل این جشن در میان مردم ترک زبان منطقه آسیای مرکزی، یعنی ازبکها، قرقیزها، قزاقها و ترکمنها نیز رایج بوده است.

از جمله کشورهایی که در ثبت جهانی نوروز همکاری کرده اند ازبکستان است که جمعیت زیادی از این کشور از جمله در سمرقند و بخارا به زبان فارسی صحبت می کنند و دارای پیوند های قوی و مشترک فرهنگی با کشورهای منطقه از جمله ایران است.

به اعتقاد پژوهشگران، قلمروی که هم اکنون مردم آسیای مرکزی در آن به سر می برند، در گذشته مکان اصلی سکونت مردم آریایی بوده و این امر موجب گسترش چشمگیر سنت ها و آیین های نوروزی در میان مردم این منطقه شده است.

در آن سوی آسیای مرکزی و قفقاز یعنی در کشور های ترکیه و عراق هم کردهای این دو کشور نیز نوروز را جشن بزرگ خود می دانند و آن را گرامی می دارند.

هم اکنون بزرگداشت نوروز در کشورهای آسیای مرکزی و جمهوری آذربایجان در سطح دولتی صورت می گیرد و فرارسیدن آن با تعطیلی عمومی همراه است. دست کم بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در جهان هر ساله در آغاز بهار نوروز را جشن می گیرند و و مراسم مربوط به آن را برگزار می کنند.

در سال های اخیر برگزاری نوروز جنبه جهانی تری به خود گرفته و برخی از شهرهای اروپایی نیز آن را به رسمیت شناخته اند اما در جالب توجه ترین آنها سفره هفت سین در کاخ سفید و پیام نوروزی رئیس جمهوری امریکا است که چند سالی است نوروز را به طور رسمی شادباش می گوید و از برگزاری آن در آمریکا که به تنوع فرهنگی این کشور کمک می کند، مباهات می کند.

این زیارتگاه در كوه ناركی مهریز قرار دارد. بنا به اعتقاد برخی از زرتشتیان محل غیبت زربانو، شاهزاده یزدی می باشد. وی عروس پادشاه پارس بود كه پس از ورود لشكریان اسلام به فارس، رهسپار یزد می شود و سرانجام در كوه ناركی غیب می شود؛ از این روی در این محل كه چشمه ای جاری است بنایی ساخته می شود و به عنوان زیارتگاه زرتشتیان مورد استفاده قرار می گیرد.

پیر ناركی در 58 كیلومتری جنوب شرقی شهر یزد بر دامنه‌ی كوه غربی بلندی به نام تجنك نزدیك دره زنجیر و یا در نزدیكی تفت از دره گیگون قرار دارد. برپایه‌ی روایت‌ها، دختر یزدگرد  به نام  نازبانو  در این مكان مقدس ناپدید شده است. ناز بانو بر بیابانگردی روشن بین نمایان شده و او را فرمان به بنیاد پیر ناركی می‌دهد.
ساختمان زیارتگاه شامل اتاقی است كه پذیرای دل‌های گرم زیارت‌كنندگان زرتشتی است. در بیرون از این اتاق ، مكانی برای شستشوی دست و صورت در نظر گرفته شده است. خارج از دری كه این دو محل را در بر می‌گیرد، ساختمان‌هایی به نام خیله از دهش خیراندیشان ساخته شده است. این خیله‌ها برای ماندنِ چند روزه‌ی زیارت كنندگان پیش‌بینی شده‌اند.
زرتشتیان از گوشه و كنار جهان ، همه ساله از روز مهر تا ورهرام از ماه امرداد ، برابر با 12 تا 16 امرداد ماه ، با گرد هم آمدن در این مكان ، به نیایش اهورامزدا و برگزاری آیین دینی و مراسم سنتی همراه با شادی ، می‌پردازند.

(از راست به چپ)میرحسین موسوی، مهدی کروبی، محمود احمدی‌نژاد و محسن رضایی

رییس بنیاد فردوسی :  جای تاسف است که مثلا آمریکائیان با آنکه بیش از چند قرن تاریخ ندارند، از موش و گربه ایرانی شهرک "دیزنی" درست می‌کنند حال آنکه ما ایرانیان این گونه به گذشته خود بی‌اعتناییم

رئیس بنیاد فردوسی از احیای روستای "دیه پاژ" زادگاه فردوسی و تبدیل آن به شهرک شاهنامه همزمان با روز بزرگداشت فردوسی در 26 اردیبهشت‌ماه امسال خبر داد.

دکتر محمد حسین طوسی‌وند در گفتگو خبرنگار مهر گفت: بنیاد فردوسی پس از پنج سال فعالیت خستگی ناپذیر امروز از طرف کلیه فرهیختگان کشور مورد استقبال قرار گرفته و تشویق می‌شود. وی از افتتاح شعبه بنیاد فردوسی در طوس خبر داد و افزود: همزمان با افتتاح همایش سالروز فردوسی در روز 26 اردیبهشت که مقارن با اتمام هزاره سرایش شاهنامه نیز هست شاخه طوس این بنیاد در مشهد دایر خواهد شد و به همین منظور یکی از افراد خیر خراسان مبلغ دویست میلیون تومان در اختیار بنیاد فردوسی قرار داده است. طوسی‌وند خاطر نشان کرد: امیدواریم با کمک ملت نجیب و فرهنگ دوست ایران شعبه بنیاد فردوسی را در اکثر مراکز کشور ایجاد کنیم تا ایده استاد محترم دکتر اسلامی ندوشن که همانا ایجاد فرهنگسرای فردوسی است جامعه عمل بپوشد. برای اینکار لازم است ریشه‌های کهن زبان فارسی دری با کمک بنیاد فردوسی بار دیگر در آسیای میانه جوانه زده و شکوفا شود. رئیس بنیاد فردوسی اظهار داشت: آسیای میانه شامل کشورهای تاجیکستان، افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان، قرقیزستان و پاکستان است که روزگارانی مهد تکلم و ادب زبان دری بوده و نامدارانی چون رودکی، ابن سینا، ناصر خسرو، شیخ عطار، جامی، مولوی، نظامی، بیهقی، بیرونی، ابن یمین، اقبال لاهوری، سعدی، حافظ و دهها فرهیخته دیگر برای فرهنگ و ادب پارسی زحمت و مرارت کشیده‌اند. وی از مسئولان خواست تا توجه به فرهنگ و ادب فارسی را افزایش دهند و از وزارت علوم و دانشکده‌های ادبیات سراسر کشور بخواهند تا در این راستا با بنیاد فردوسی برای اشاعه فرهنگ پارسی در آسیای میانه بیشتر همکاری کند. طوسی‌وند در ادامه گفت: بنیاد فردوسی یک سازمان فرهنگی غیر سیاسی - غیرانتفاعی و مردمی است که تنها وظیفه‌اش گسترش فرهنگ و ادب فارسی به شمار می‌آید. رئیس بنیاد فردوسی در ادامه احیای زادگاه فردوسی را از جمله برنامه های این بنیاد خواند و تصریح کرد: طوس زادگاه و آرامگاه فردوسی، مرکز ثقل مرکز آسیای میانه و خراسان بزرگ است و از آنجا که بارگاه ملکوتی امام هشتم شیعیان نیز در اینجاست بنابراین وظیفه سازمان میراث فرهنگی ایجاب می‌کند که در احیاء این مرکز میراث اهتمام بیشتری داشته باشد. وی افزود: پروژه احیاء زادگاه حکیم طوس شامل بوستان سرای فردوسی، شهرک شاهنامه، دهکده نمونه پاژ، کلینیک تخصصی مجتمع ورزشی و کارگاههای هنری خواهد بود. طوسی‌وند در ادامه به جزئیات طرح احیای روستای باژ و تبدیل آن به شهرک شاهنامه اشاره کرد و گفت: در بوستان سرای فردوسی کارگاههایی بوجود خواهد آمد که صحنه‌های پرشور شاهنامه را به صورت سه بعدی تصویر پردازی می‌کنند تا جوانان و گردشگران در چند ساعت کلیه صحنه‌های شاهنامه را به صورت سمعی و بصری ببینند و به عظمت تاریخ کهن خویش افتخار کنند. رئیس بنیاد فردوسی اذعان کرد: جای تاسف است که مثلا آمریکائیان با آنکه بیش از چند قرن تاریخ ندارند، از موش و گربه ایرانی شهرک "دیزنی" درست می‌کنند حال آنکه ما ایرانیان اینگونه به گذشته خود بی‌اعتناییم.

زرتشتیان هر سال از روز امرداد تا روز خور از ماه فروردین (7 تا 11 فروردین) برای برگزاری آیین های دینی و سنتی از همه جای جهان، در این زیارتگاه گرد هم می آیند. همچنین جشن آتش افروزی ( هیرومبا ) را زرتشتیان شریف آباد در 26 فروردین در این زیارتگاه برگزار می‌كنند.

در 90 كیلومتری غرب یزد و 15 كیلومتری اردكان بر دامنه‌ی‌كوه‌هایی پست با پوشش گیاهی اندك، زیارتگاهی به نام هریشت وجود دارد. زرتشتیان باور دارند كه یكی از یاران دختر یزدگرد (ندیمه‌ای به نام گوهربانو كه او را مروارید نیز دانسته‌اند) در این مكان غیب شده است . بر پایه‌ی روایات، گوهربانو در پی تعقیب تازیان، از كاروان همراهان جدا شده و پس از سرگردانی در این محل به نیایش خدا می‌پردازد و ناگهان ناپدید می‌شود و سال‌ها پس از ناپدید شدن بر كودكی گمشده نمایان شد و به او فرمود تا از پدر بخواهد كه پیر هریشت را بنیان گذارد. بخشی از سنگ كوه كه برجسته است و در پستو جای دارد، به عنوان این مكانِ ناپدید شدن دانسته می‌شود.

زیارتگاه ، در بالای پله‌هایی ساخته شده است كه به بالای كوه راه دارد. پیش از رسیدن به پای پیر، زیارت كنندگان دست و صورت خود را با آب پاكی كه در راه‌پله و قبل از رسیدن به پیر درنظر گرفته شده است، شستشو می‌دهند. در بالای پله‌ها درِ ورودی زیارتگاه قرار دارد كه به‌گونه‌ای زیبا با سه سخن اندیشه‌برانگیز اشوزرتشت اسپنتمان یعنی" هومت ، هوخت و هورشت" آراسته شده است. به‌هنگام ورود، اتاقی پیش رو قرار می‌گیرد كه در میان آن كلكی وجود دارد كه بر روی آن آتش می‌افروزند و بوی خوش بر آن می‌نهند. گرداگرد این اتاق سكوهایی برای نشستن زیارت كنندگان ساخته شده است . زرتشتیان در حالی كه نگاره‌ی زیبای نخستین پیامبر آریایی ، تابلوهایی به خط بی‌نظیر دین‌دبیره و گل‌هایی شاداب این اتاق را آذین بخشیده است،  روسری و كلاه بر سر می‌نهند و اهورامزدای یگانه را ستایش می كنند.
ساختمان اصلی زیارتگاه ، علاوه بر این اتاق ، یك پستو دارد كه آتش همیشه روشن در اینجا جلوه‌ای روحانی بدان بخشیده است. پستو همان بخشی است كه آن را مكان ناپدید شدن گوهربانو خوانده‌اند. اینجا هم با نمادهایی از دین زرتشتی آراسته شده است و مكانی است كه انسان را به آرامش درونی برای راز و نیاز با پروردگار خویش می‌رساند.
 در خارج از ساختمان زیارتگاه و پایین آن ، ساختمان‌هایی به نام خیله توسط خیراندیشان زرتشتی برای ماندنِ چند روزه‌ی زیارت كنندگان بنا شده است. همچنین ، آب انباری در پایین پیر وجود دارد.
 زرتشتیان هر سال از روز امرداد تا روز خور از ماه فروردین (7 تا 11 فروردین) برای برگزاری آیین های دینی و سنتی از همه جای جهان، در این زیارتگاه گرد هم می آیند. همچنین جشن آتش افروزی ( هیرومبا ) را زرتشتیان شریف آباد در 26 فروردین در این زیارتگاه برگزار می‌كنند.

مطلب مرتبط:

عکس هایی از زیارتگاه پیر سبز یا چک چک زرتشتیان یزد

زردی من از تو؛ سرخی تو از من

يكي از آيين هاي سالانه ايرانيان، چهارشنبه سوری يا چارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند.

مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گرد.

قاشق زنی، آجيل مشکل گشا، پريدن از روی آتش، فالگوش ايستادن و... از مراسم اصلی شب چهارشنبه سوری است.

ظاهرا مراسم چهارشنبه سوری برگرفته از آيين های کهن ايرانيان است که...

 ادامه

حاجی فیروز یا حاجی پیروز منادی سنتی نوروز است که در روزهای نزدیک به نوروز در کوچه‌ها و خیابان‌های ایران ظاهر می‌شود.

حاجی فیروز مردی است با چهره سیاه کرده و لباسی به رنگ قرمز همراه با کلاه دوکی شکل قرمز، دایره و دنبکی به دست می‌گیرد، به خیابان می‌آید و به رقص و شیرین‌کاری و خواندن شعرهای ضربی به رقص می‌پردازد. مردم از هر سنی دور او جمع می‌شوند و همراه با او شادی می‌کنند:

حاجی فیروزه /سالی یه روزه / همه می‌دونن/منم می‌دونم/عید نوروزه...

*

این روزها با گشتی در شهرهای بزرگ به ویژه شهر تهران مشاهده می نماییم که عده ی "حاجی فیروزها" به سال های گذشته به نحو چشم گیری افزایش پیدا کرده است.
در تهران، هر چه به روزهای آغازین نوروز نزدیک تر می شویم، شاهد حضور پر رنگ " حاجی فیروزها" هستیم . نیمه شمالی خیابان ولی عصر، نیمه شمالی خیابان شریعتی، بلوار میر داماد، بلوار آفریقا و اطراف پارک ملت ، از دیگر مراکز استقرار " حاجی فیروزها" است.

حاجی فیروزها" از شهرهای دور ونزدیک و با هدف امرار معاش به تهران آمده اند، گفت: برخلاف بسیاری از شهروندان که برای سبز شدن چراغ راهنمایی لحظه شماری می کنند، " حاجی فیروزها" آرزو می کنند چراغ راهنمایی قرمز باقی بماند.

"حاجی فیروزها" برای سیاه کردن چهره خود از گرده های جوهر روزنامه ها که حاوی مقادیر سرب است، استفاده می کنند و علاوه بر این فعالیت در آلوده ترین نقاط شهر در ساعات متمادی، سلامت این افراد که اغلب آنها را کودکان و نوجوانان تشکیل می دهند، مورد تهدید جدی قرار داده است.

اولین جشن رسمی نوروز به همت شهرداری لندن در چهاردهم مارس در میدان مشهور ترافالگار برگزار شد. بوریس جانسون، شهردار لندن، در پیامی اعلام کرد نوروز فرصتی است تا همه لندنی ها "از جشنواره ای لذت ببرند که از رسیدن بهار استقبال می کند." هرچند اعلام شده بود که کردها، ترکها، ایرانیان و .. در این جشن شرکت می کنند، عمده شرکت کنندگان کردهای مخالف حکومت ترکیه بودند و پرچمهایی در حمایت از عبدالله اوجالان رهبر بازداشتی خود را در دست داشتند.

تنگه بهرام چوبین، در نزدیکی12 کیلومتری شرق شهرستان دره شهر به پلدختر و در میان تنگه ای بزرگ و صخره ای منشعب از پا دانه ارتفاعات کبیرکوه قرار گرفته است و در داخل این تنگه مجموعه ای از اماکن مسکونی، بنای شاه نشین، حوضچه های سنگی آب و برج وجود دارد که زیبایی این محیط طبیعی را دوچندان کرده است.

مجموعه مذکور با آثار باقیمانده از دیوار و دژهای نظامی به بهرام چوبین از ژنرال‌های دوره ساسانی منسوب است و مکانی بوده برای پناه گرفتن بهرام چوبین در زمان شورش علیه خسرو پرویز که در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است و در حال حاضر تنگه بهرام چوبین از زیباترین مکان های توریستی استان ایلام است که همه ساله تعداد زیادی گردشگر از آن بازدید می کنند.

تنگه بهرام چوبین به زعم عده ای از اهل فن، شکارگاه ییلاقی بهرام چوبین بوده ولی دیوارهای ساروجی و محکم این تنگه و وجود برج های متعدد دیده بانی بیشتر مخفیگاه بودن قلعه را به ذهن متبادر می سازد تا شکارگاه بودن آن را.

این تنگه، تنگه ‌ای کم عرض و مرتفع با موقعیت استراتژیک در دامنه کبیرکوه و در مجاورت روستای شیخمکان در ضلع غربی مسیر جاده دره شهر- پلدختر از توابع شهرستان دره شهر می باشد.

آثار به جا مانده عمدتا شامل قلعه ای از سنگ و گچ و پلکان بر دیواره های سنگی است. همچنین این مجموعه دارای چهار آب انبار سنگی و ناودانک های ارتباطی برای نگه داری آب شرب برای مدت طولانی است. 

آثار قلعه های بزرگ داخل تنگه و وجود چهار آب انبار حجاری شده در دل سنگ های عظیم و نیز آثار پلکانی سنگی و دیوار کشی ارتفاعات ورودی تنگه که هنوز هم برج های دیدبانی مشرف بر آن نسبتا دست نخورده باقی مانده از این اثر تاریخی یک میراث ارزشمند ساخته که متاسفانه بر اثر اهمال مسوولین فرهنگی استان مانند دیگر ابنیه تاریخی شهرستان در حال ویرانی و تاراج است .

گفتنی است، حدود 147 اثر تاریخی شهرستان دره شهر در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

مطلب مرتبط:

آشنایی با سپهبد بهرام مهران، معروف به بهرام چوبین

ابراهيم خان ظهير الدوله

ابراهيم خان ظهير الدوله از حاکمان دوره قاجار بود كه از 1218 هجری قمری در عصر فتحعلی شاه قاجار به حكومت كرمان منصوب و تا پايان عمر ( 1240 هجری قمری) به مدت 22 سال حاكم كرمان و بلوچستان بوده است . در اين مدت وي در سركوبي خوانين محلي در بلوچستان و اطراف آن ناحيه كوشش فراوان نمود و بلوچستان را تحت اقتدار حكومت درآورد . در زمان اين حاكم در كرمان آثار و ابنيه زيادي احداث گرديد اين آثار كه امروزه به مجموعه ابراهيم خان معروفند در ضلع شمالي مجموعه گنجعلی خان و با الهام از معماری عصر صفويه بنا شده اند . معمار مجموعه ، با استناد به كتيبه موجود در مدرسه ، استاد اسماعيل قصاع است . اين مجموعه كه شامل حمام ، آب انبار ، قيصريه ( بازار ) و مدرسه مي باشد ، حدود5000 متر مربع مساحت دارد .

حمام ابراهيم خان

اين حمام مانند ساير حمام های سنتی ايران پايين تر از سطح زمين بنا شده است كه اين امر در حفظ گرماي داخل حمام و همچنين آبرساني آن مؤثر بوده است . سر در حمام كه در ضلع جنوبي قيصريه ابراهيم خان واقع شده است ، داراي تزيينات كاشيكاري از نوع خشتي هفت رنگ و طاق آن مقرنس كاري است . از طريق راهروي زاويه دار به بخش رختكن حمام وارد مي شويم . اين فضا داراي گنبد مركزي و ايوان هاي جانبي مي باشد . در مركز آن حوض آبي قرار دارد كه علاوه بر زيبايي فضا در انعكاس نور به داخل رختكن تاثير بسزايي دارد .
تمامي سقف ها بر ستون هايي سنگي استوار شده اند و تزيينات كاربندي زينت بخش آنها مي باشد و پس از گذر از راهروي طولاني و زاويه دار به گرمخانه راه مي يابيم . اصولاً شكل راهروها در محرميت و حفظ فضاي داخلي از ديد مستقيم و جلوگيري از خروج هواي گرم مؤثر بوده است . سقف رختكن نسبتاً كوتاه و بر ستون هاي سنگي استوار شده است . در اين فضا بخشي جهت اعيان و اشراف نيز وجود دارد . خزينه و چال حوض از ديگر عناصر گرمخانه مي باشد . تزيينات گرمخانه حجاري هاي زيبا و كاشي هاي خشتي هفت رنگ مي باشد و نور آن از طريق سقف ها تامين مي شود . استفاده از الگو هاي قرينه و تزيينات منحصر به فرد سقف رختكن از ويژگي هاي اين اثر مي باشد . حمام ابراهيم خان از حمام هاي معتبر شهر محسوب مي شده است . نکته جالب توجه اینکه برخلاف سایر حمام های سنتی کرمان این حمام هنوز هم جهت استحمام مورد استفاده قرار می گیرد و خوشبختانه تا کنون به سفره خانه و یا چایخانه مبدل نگردیده است .

عکس های زیر از رفیع خان خواجه Rafi Khankhajeh  در سایت بین المللی ‌‌بی بی سی استخراج شده است.